Uitleg nieuwspagina

Op deze pagina vindt u alle berichten van ChristenUnie Amsterdam, behalve agenda/aankondigingen. Dit zijn dus niet alleen de nieuwsberichten zoals ze op de voorpagina getoond worden, maar ook berichten van de stadsdeelpagina's en weblogs.

 

Oudere berichten kunt u vinden via de koppeling onderaan deze pagina naar het nieuwsarchief. Dat is geordend op maand en jaar. Als u een bericht zoekt waarvan u de maand niet weet kunt u ook gebruik maken van de zoekfunctie rechtsbovenaan op deze website.

 

Om naar de voorpagina te gaan: klik op 'start' of op 'ChristenUnie Amsterdam'.


Amsterdam_610x192
     

U bent hier:
ChristenUnie Amsterdam
Geweld tegen Egyptische christenen stemt tot nadenken

Geweld tegen Egyptische christenen stemt tot nadenken

woensdag 27 januari 2010 17:18 Even geleden was ik bij een demonstratie van Koptische christenen op de Dam in reactie op toenemend geweld tegen christenen in Egypte (zie hier voor een artikel daarover http://bit.ly/4IQFvO). Ik was hier op geattendeerd door de Koptische ouders van een jongen uit groep acht van de basisschool waar ik werk.

Op zes januari werden in Egypte zeven mensen vermoord toen vanuit een auto met machinegeweren het vuur werd geopend op kerkgangers die zojuist de kerstnachtdienst verlieten. Het was de zoveelste geweldsdaad van moslims tegen christenen de laatste tijd. De afgelopen jaren neemt dat geweld hand over hand toe. Volgens enkele van de aanwezigen die ik sprak staat de regering erbij en kijkt ernaar. President Mubarak heeft na de laatste aanslag nog niets van medeleven laten blijken, en er lijkt ook geen aanstalten te worden gemaakt de daders te pakken.

Het dagelijks leven wordt voor christenen in Egypte steeds zwaarder, terwijl moslims en christenen eeuwenlang vreedzaam hebben samengeleefd. Toen ik vroeg wat daarvoor de verklaring zou kunnen zijn, werd mij verteld dat het te maken heeft met de Iraanse revolutie in 1979. Aan die gebeurtenis hebben moslims in andere landen kunnen zien dat het mogelijk is islamitische staten te stichten. Vanuit Iran worden moslims in het hele Midden-Oosten gesteund in dat streven, vaak gefinancierd met geld uit Saoudi-Arabië. Voor christenen is dan geen ruimte meer: zij zijn onrein (haram) en tegen hen moet worden opgetreden, zo antwoordden de aanwezigen mij.

Ik werd door mijn Koptische broeders gewaarschuwd voor de islam, ook hier in Nederland. Overal in de wereld zijn christenen voor moslims haram, zeiden zij, en overal bestaat de wil om uiteindelijk islamitische staten te stichten. Wanneer moslims in Nederland op democratische wijze aan de macht zouden komen, zouden ze volgens hen ook geen moment aarzelen om stappen in die richting te zetten.

Ik schrok van deze woorden. Natuurlijk prediken in Nederland veel mensen angst voor de islam. Heel vaak zijn dat echter mensen die nog nauwelijks moslims ontmoet hebben. Voor deze Egyptische christenen geldt dat niet, zij ondervinden aan den lijve wat het is om in een land te wonen waar hen door bepaalde moslims het licht in de ogen nauwelijks gegund wordt.

Nu is het zo dat moslims in Nederland maar een klein deel van de bevolking vormen, en dat bovendien een deel in hoog tempo seculariseert. Verder denk ik dat onze rechtsstaat een goede waarborg is voor onze Nederlandse waarden en vrijheden. Toch lijkt het me niet goed onze ogen te sluiten voor wat in Egypte gebeurt, en onze oren voor het verhaal van de Koptische christenen daarachter.

Tijdens de demonstratie werden veel liederen gezongen in het Arabisch. Helaas is mijn Arabisch is niet van een niveau dat ik dat zomaar meezing. Daar was om gedacht, want we zongen ook gezamenlijk liederen in het Nederlands, en met de tekst van één van die liederen sluit ik af:

Vrede op aarde

waarin alle mensen

de ander accepteren

zijn recht respecteren

 

Vrede op aarde

dat de blokkades

tussen de mensen

gebroken mogen worden

 

Vrede op aarde

dat alle minderheden

als gelijken in

hun land mogen leven

 

Vrede is wat wij vragen

niet wraak, haat of angst

o God geef toch uw vrede

die niet van deze wereld is

 

Hugo Scherff

«Terug