Speerpunt 1: Zuidoost maken we samen
|
Verkiezingsprogramma ChristenUnie in Amsterdam Zuidoost 2006-2010
Als aan inwoners van steden werd gevraagd ‘welke zaken binnen uw gemeente het meest dringend moeten worden verbeterd’ gaven zij volgens een recente rapport[1] de volgende twee prioriteiten:
1. veiligheid
2. de manier waarop mensen met elkaar omgaan
In de samenleving die wij voor ogen hebben is er oog voor elkaar en is er voldoende aandacht voor samenhang, voor gedeelde waarden en normen, voor wat ons bindt en voor die zaken waarin mensen elkaar gewoon nodig hebben. Sociale cohesie gaat over gezamenlijke en onderlinge verantwoordelijkheid en dus over relaties.
Bij sociale samenhang, de overdracht van waarden en normen (leefregels!) en het investeren in onderlinge verantwoordelijkheid en relaties spelen opvoeding en onderwijs een grote rol. Vandaar ook een grote aandacht van de ChristenUnie voor gezinnen en kinderen.
Daarnaast is het ook van belang dat er streng wordt opgetreden tegen overlast en wetsovertreding.
Eén van de belangrijkste speerpunten van de Christenunie is het werk maken van leefregels. Het begint bij het gezamenlijk met burgers en organisaties formuleren van leefregels. Daarna komt het aan op het toepassen en naleven.
Imago en leefregels
De laatste tijd is er steeds meer aandacht voor het imago van Zuidoost. Inderdaad geloven wij ook dat Zuidoost veel te bieden heeft. Wij zien alleen ook dat er nog heel veel moet veranderen. Een positiever imago krijgt Zuidoost niet door mooiere folders, promotiefilmpjes en dure zomerrestaurants.
Wij willen het juist perspectief voor Zuidoost. Vernieuwing van de Bijlmer en andere wijken in Zuidoost gaat niet alleen om gebouwen, maar ook vooral om mensen en hoe zij zich gedragen. Wat heb je aan nieuwe gebouwen als daar nog steeds een verslaafde woont of als een tiener zich daar prostitueert?
Een echt positief imago voor Zuidoost krijgen we pas als we investeren in mensen. Dat betekent voor de ChristenUnie ook: verslaafden als mensen gaan behandelen en zowel strijden tegen overlast als voor afkicktrajecten.
Een mooi Zuidoost krijgen we pas als we met elkaar (dus ook met burgers en organisaties) afspreken hoe we in Zuidoost met elkaar omgaan. Leefregels dus. In 2004 heeft de ChristenUnie daarvoor een plan ingediend, dat door de stadsdeelraad en dagelijks bestuur van Zuidoost is aangenomen. Eind 2005 is met dit project gelukkig eindelijk een start gemaakt. Wij zullen ons inzetten voor een succesvolle uitwerking, samen met bestuur en burgers.
Die leefregels zullen door de overheid van Zuidoost zelf ook nageleefd en voorgeleefd moeten worden. Ook daar wil de ChristenUnie zich voor inzetten.
Lokale overheid
In een goed functionerende gemeente is er een gezonde samenwerking tussen een dienstbare overheid en een verantwoordelijke samenleving.
De gemeentelijke overheid geeft veel verantwoordelijkheid aan burgers, organisaties en bedrijven. De gemeente blijft echter altijd beschikbaar en betrokken. De gemeente ondersteunt waar nodig. De gemeente stelt kaders en controleert op hoofdlijnen.
De gemeentelijke organisatie zoals wij die voor ogen hebben is niet onberekenbaar, bureaucratisch, afstandelijk en op zichzelf gericht, maar betrouwbaar, dicht bij de mensen en dienstbaar.
Raadsleden moeten werken aan een goede aansluiting van het beleid bij de behoeften van de burgers. Daarvoor moeten ze regelmatig met hen in gesprek zijn. Burgemeester, wethouders én ambtenaren moeten aan de andere kant voor de juiste uitvoering van het beleid ook goed voeling houden met de bevolking.
Een dienstbare overheid zoekt zoveel mogelijk participatie van de bevolking en weet intussen goed waar zijn eigen verantwoordelijkheden liggen. Zo'n overheid geeft vertrouwen, want wie vertrouwen wil krijgen, moet vertrouwen geven en betrouwbaar zijn.
Alle beleidsstukken moeten voortaan SMART geformuleerd worden: Specifiek, Meetbaar, Acceptabel, Realistisch en Tijdgebonden.
Veiligheid
De overheid die de ChristenUnie voor ogen heeft is de initiator en handhaver van publieke gerechtigheid. In Zuidoost moet het veilig leven, wonen en werken zijn. Duidelijkheid over leefregels gecombineerd met consequente handhaving is belangrijk. Het negeren en overschrijden van wetten en regels moet altijd worden aangepakt. Niet gedogen, dus.
Tegelijk zouden politie, justitie, welzijnswerk, jeugdzorg en dergelijke steeds meer met preventie bezig moeten zijn. Dat is meestal een relationele investering: voorlichten, bruggen slaan, conflicten in een vroeg stadium identificeren en uitpraten e.d. Dit betekent ook meer aandacht voor bemiddeling (‘mediation’) tussen burgers onderling ('buurtbemiddelaars', 'buurtvaders' .e.d.) en tussen burgers en overheid.
Rechtvaardigheid betekent ook dat de overheid altijd weer oog heeft voor de menselijke, relationele kant. Geen bureaucratisch, maar een menselijk stadsdeel.
Sterke inzet op de buurt
De gemeente moet veel investeren in het verstevigen en uitbreiden van de sociale cohesie in buurten, met een sterke nadruk op de vragen en behoeften van de bewoners. Steeds opnieuw blijkt dat als mensen de wijk ‘van henzelf’ beschouwen, zij zich veel socialer gedragen. Zodra een groenvoorziening ’eigendom’ is van een aantal portiekwoningen, gaan mensen opeens spontaan tuinieren. Alledaagse leefbaarheidvraagstukken moeten beter opgepakt worden, waarbij overheid en sociale spelers meer ruimte laten voor bewoners, voor het maatschappelijk middenveld, zoals winkeliersverenigingen, kerken, welzijnsorganisaties, en voor private partijen (bijvoorbeeld bedrijven). Met elkaar kleuren zij hun buurt in.
De ChristenUnie wil investeren in de buurt. Er moet serieus werk gemaakt worden van buurtgericht werken en buurtbeheer. Indien mensen zelf geen initiatieven tonen, zal de gemeente buurtgerichte activiteiten kunnen oppakken, met als doel deze daarna weer “terug te geven” aan de samenleving.
Ook het beschikbaar stellen van geld voor projecten, dient zoveel mogelijk een tijdelijk karakter te hebben. Ideeën voor de wijk kunnen zo direct gestalte worden gegeven en zullen zorgdragen voor een grotere betrokkenheid van de bewoners.
De gemeente steunt particuliere initiatieven van buurtbeheer, bemiddeling bij burenconflicten, burenhulp, buurtpreventie en dergelijke. Buurt- of bewonersverenigingen moeten ondersteund en betrokken worden. Aandachtspunt is de representativiteit van deze verenigingen (vertegenwoordigen zij echt alle bewoners?).
Voor deze benadering moet de gemeente zelf bereid zijn tot een cultuuromslag. De oplossing ligt niet alleen in structuuroplossingen (de gemeentelijke organisatie zal zich moeten aanpassen), maar ook in een andere manier van denken over en werken met burgers.
Wij pleiten voor interactieve beleidsvorming (dat is beleid maken samen met burgers en organisaties) in plaats van referenda (alleen maar ‘ja’ of ‘nee’ vragen als het beleid al is gemaakt).
Wij staan open voor het burgerinitiatief, mits de stadsdeelraad van tevoren duidelijke kaders neerzet.
Voor de ChristenUnie zijn daarnaast zaken als openheid, eerlijkheid, verantwoordelijkheid nemen en verantwoording afleggen belangrijk. Bouwen aan vertrouwen.
Dat geldt ook voor de relatie tussen raad en dagelijks bestuur en voor de onderlinge relaties in de raad.
Door daar in harmonie met elkaar over de belangrijke onderwerpen die de gemeente aangaan te spreken kan worden voorkomen dat er in de maatschappij polariserend op gereageerd wordt. Natuurlijk mogen verschillen in opvatting en uitgangspunten belicht worden. De ChristenUnie pleit voor:
|