6. Goed milieubeheer6. Goed milieubeheer

 

 

Steeds vaker maakt milieu een integraal onderdeel uit van het totale gemeentelijke beleid en kiezen gemeenten voor een duurzaamheidsbeleid of leefomgevingsbeleid waarbij naast milieuaspecten ook sociaal-culturele en economische aspecten een rol spelen. Een andere trend die zich voordoet, is het ontwikkelen van gebiedsgericht milieubeleid, waarbij voor elk gebiedstype in een gemeente specifieke milieuambities geformuleerd worden. De beleidsruimte die een gemeente op basis van landelijk en provinciaal beleid heeft, biedt hiervoor genoeg mogelijkheden.

Op dit moment staat luchtkwaliteit hoog op de milieuagenda in Nederland. Om ook de hoeveelheden fijn stof in Zuidoost binnen de perken te houden stelt de ChristenUnie voor de maximum-snelheid op de hele Gooiseweg naar 70 km/u en op de Gaasperdammerweg naar 80 km/u bij te stellen.

 

Omgang met natuur en milieu speelt op heel veel beleidsterreinen. Daarom pleit de ChristenUnie ervoor om bij ruimtelijke planvorming, bij recreatie en educatie, groenbeheer, economische vraagstukken en vergelijkbare beleidsterreinen visie te vormen met oog op de langere termijn. De ChristenUnie gelooft dat de mens de schepping van de Schepper heeft ontvangen, om die te bebouwen én te bewaren. We hebben de natuur als het ware in bruikleen. Dat schept een grote verantwoordelijkheid.

 

 

De ChristenUnie wil in Amsterdam Zuidoost meer ecologische plekken creëren en deze ook ecologisch beheren en onderhouden. Het groen moet goed beheerd worden. Wij willen meer en diverser groen en meer bloeiende struiken en planten.

De ChristenUnie wil het bestaande beleid uitbreiden, enerzijds door meer kennis over dit specifiek groenbeheer en meer plekken in Zuidoost waar dit wordt toegepast. Bijvoorbeeld:

Aan parken mag wel verbeterd worden, maar er mag niet gebouwd worden.

Geen verbindingsweg A6-A9. Niet nog meer wegen. Wel verbetering wegen én openbaar vervoer.

 

 

Consumenten spelen een uitermate belangrijke rol bij het streven naar duurzame ontwikkeling. Via hun aankoopgedrag dwingen consumenten de bedrijven en de distributiesector om aandacht te hebben voor duurzame producten en diensten. Indien de consument kiest voor een duurzamere levensstijl, zullen de producenten en de distributiesector daarop moeten inspelen.

Ook de gemeente kan via haar inkoopbeleid het goede voorbeeld geven en kiezen voor duurzame goederen. Te denken valt aan producten afkomstig van biologische landbouw, eerlijke handel, producten met een ecolabel, herbruikbare producten, energiezuinige apparaten enzovoort. Op het gebied van afval stimuleert de gemeente preventie en hergebruik in grote mate. Daarbij hanteert zij het principe: de vervuiler betaald.

 

De ChristenUnie pleit ervoor dat de gemeente jaarlijks een uitvoeringsprogramma “Fiets” opstelt en vervolgens evalueert, waarin de belangen van de fietser, zoals bereikbaarheid van gebouwen, fietsenstallingen, goede fietspaden en bewegwijzering worden uiteengezet.

 

 

Energiebesparing kan alleen tot stand gebracht worden door het opzetten van samenwerkingsverbanden. Samen met diverse doelgroepen, zoals wijken, besturen, verenigingen, middenstand en bewoners dient daarom aan energiebesparing gewerkt te worden. Door deze groepen ook rechtstreeks bij innoverende acties te betrekken, ontstaat er meer belangstelling voor het thema. Als alle winkels in een winkelgebied de deuren altijd open hebben, vergt dat meer energie dan de capaciteit van een paar windmolens. Door groepen gebruikers te confronteren met reële cijfers over energieverbruik, en de verplichtingen in het kader van het Kyoto-akkoord, krijgen zij inzicht in wat zij zelf (individueel en als groep) aan besparing kunnen opbrengen.

De gemeentelijke bijdrage aan een mondiaal probleem moet niet worden onderschat. Individuele bijdragen aan energiebesparing, zowel privé als industrieel is naar onze mening alles bepalend. Het bewustwordingsproces stimuleren is daarom één van de belangrijke opgave.

 

 

De zorg voor de natuur hangt te vaak af van de heersende maatschappelijke waardering voor de natuur om ons heen. Burgers (en gemeentebesturen!) zijn zich er bijvoorbeeld vaak niet van bewust dat verkeerde onkruidbestrijding vogels en dieren verjaagt. Het gebrek aan kennis van en affiniteit met de natuur moet aandacht krijgen. Door nu te investeren in kennis wordt er waardering, draagvlak en respect gecreëerd voor de toekomst. Hierbij is het van groot belang de natuur- en milieueducatie te ondersteunen. Gemeenten kunnen dit om meerdere manieren doen. Voorlichting geven op basisscholen en middelbare scholen, folders verstrekken bij de gemeentelijke heffingen, schooltuinen ondersteunen, via diverse media aandacht geven aan het onderwerp en uiteraard zelf het goede voorbeeld geven.

 

 

Onze watervoorraden zijn niet oneindig. We moeten er dus zuinig mee omspringen om ervoor te zorgen dat er voldoende water blijft voor alle mensen. Regenwater is een geschenk uit de hemel – het verdient beter dan het riool. Hoogkwalitatief water moet daarom niet ingezet worden voor laagwaardige toepassingen.

 

Helaas stroomt er niet alleen schoon regenwater door onze rivieren. Huishoudens, industrie en landbouw zijn verantwoordelijk voor veel vervuiling. Gemeenten dienen, in overleg met provincies en waterschappen, aan te sturen op verbetering van de kwaliteit van het oppervlaktewater. Zonder schoon water geen duurzame drinkwatervoorziening, geen aangename recreatie, geen overstromingsgebieden, geen natuur.

‘Ruimte voor water’ is een begrip dat ingang gevonden heeft, maar dat te vaak zeer beperkt wordt ingevuld. Het is meer dan overstroombare bekkens voor noodgevallen. Gemeenten dienen in dit opzicht een voortrekkende rol te hebben en samen met burgers mee te denken met de waterschappen.

‘Tijd voor water’ is een nieuwer begrip. Meer tijd om te infiltreren, om te blijven staan, om zo vertraagd af te voeren. Houd het water vast waar het valt.