Verkiezingsprogramma

Verkiezingsprogramma 2018

Het bericht hieronder verwijst nog naar het verkiezingsprogramma van 2014. Op 19 oktober zullen de leden het nieuwe verkiezingsprogramma vaststellen. Deze zal dan zo spoedig mogelijk ook hier beschikbaar gesteld worden.

Onderwerpen A-Z

Afvalinzameling
Asiel
Auto
Bedrijventerreinen
Bezuinigingen
Discriminatie
Drugs en drank
Economie
Fietsers
Financiën
Gezinnen
Groen
Haven
Integratie
Jeugdzorg
Kindermishandeling
Klimaat en energie
Minima
Monumenten
Musea
Onderwijs (basis)
Onderwijs (hoger)
Onderwijs (middelbaar)
Onderwijs (voorschools)
Openbaar vervoer
Participatie
Prostitutie
Religie
Schiphol
Sport
Sportvoorzieningen
Taxi
Veiligheid
Verkeersveiligheid
Voetgangers
Werk
Wijken
Winkelcentra
Wmo
Wonen
Woningbouwlocaties
Woningmarkt

  

Inhoudsopgave

Voorwoord: Elke Amsterdammer van waarde

Visie op de stad

1. Gezonde samenleving

2. Amsterdam op orde

3. Duurzaam werken, wonen, leven

+ Geef geloof een stem


                   

Voorwoord: Elke Amsterdammer van waarde

De ChristenUnie gelooft in Amsterdam, een wereldstad met een diversiteit aan mensen. Een stad waar men graag wil wonen en werken. Een stad met creatieve ondernemers, gezellige terrassen en Amsterdammers die zich inzetten voor de buurt. Deze verkiezingen gaan over Amsterdammers. Over onze kinderen, onze buren, de leerkracht op de school om de hoek, de wijkverpleegkundige, onze werkgever en onze werknemers. Ze gaan over ons en onze manier van samenleven.

Wij geloven dat elk mens als evenbeeld van God geschapen is en daarom van waarde is. En omdat elk mens van waarde is kunnen wij niet toezien hoe vrouwen op de wallen worden misbruikt door ramptoeristen. Omdat elk mens van waarde is vinden wij dat de gemeente tot het uiterste moet gaan bij de opvang van vluchtelingen. Omdat elk mens van waarde is gaan we proberen iedereen aan een stageplek of werk te help en kunnen we het niet laten gebeuren dat Amsterdammers vanwege hun afkomst, religie of  geaardheid worden belaagd. Wij geloven in zorg voor elkaar, in een cruciale rol van gezinnen. Wij geloven in een dienstbare en rechtvaardige overheid, in godsdienstvrijheid, in een duurzame economie en in een zorgvuldige omgang met Gods schepping.

Wij geloven in betrokken Amsterdammers. Amsterdammers die beseffen dat een leefbare samenleving begint bij henzelf. Dat een beetje belangstelling, vriendelijkheid en toeschietelijkheid van eigen kant wonderen doet met de ander. Wij geloven dat betrokken Amsterdammers worden gevormd door opvoeding, scholing, religie, ontmoeting en lidmaatschap van verenigingen en gemeenschappen. De ChristenUnie zet deze verbanden daarom ook hoog op de politieke agenda, zodat bestuurders en politici oog hebben voor hun onschatbare betekenis voor de leefbaarheid in onze stad.

Wij geloven in vrijwilligers: zij zijn de smeerolie van de samenleving en verdienen als zodanig erkenning en respect. Zonder vrijwilligers is er voor veel eerdergenoemde sociale verbanden geen toekomst. De ChristenUnie is een bondgenoot van die mensen, een bondgenoot van de samenleving. Samen willen wij het verschil maken.

Bas de Groot

Lijsttrekker ChristenUnie Amsterdam


Visie op de stad

Gezonde samenleving

Wij gaan voor een gezonde samenleving met oog voor mensen in kwetsbare situaties. Mensen dragen verantwoordelijkheid voor elkaar, in gezinsverband, in families en in de buurt. Het gezin is de hoeksteen van de samenleving en informele netwerken zijn het cement van de samenleving.

Op het gebied van zorg liggen er de komende jaren enorme uitdagingen voor gemeenten. De taken worden vergroot. Dit zal veel gaan vragen van de gemeente, maar ook van u en ons allemaal.

God heeft ieder mens talenten gegeven. Mensen kunnen hun talenten ontwikkelen door scholing, training en ervaring. Deze ontwikkeling wordt mede bepaald door de sociale en economische situatie, maar ook door de kansen via  overheid, onderwijs, ondernemingen en (maatschappelijke) organisaties. Wij gaan voor een samenleving waar mensen tot hun recht kunnen komen en zich op een gezonde manier kunnen ontwikkelen en ontplooien, om zo elkaar en onze stad te kunnen dienen.

Amsterdam op orde

Bij de ChristenUnie staat niet de overheid of de markt centraal, maar de samenleving en de mensen daarin. Verantwoordelijkheidsgevoel voor jezelf, de ander, de omgeving en de stad is dé voorwaarde voor het versterken van de gemeenschappelijke banden die onze samenleving bij elkaar houden. De overheid dient het verantwoordelijkheidsgevoel te stimuleren en beseft daarbij dat het de Amsterdamse inwoner is die de samenleving draagt. Vertrouwen in elkaar is van wezenlijk belang om als gemeenschap te groeien, dit betreft echter niet alleen het vertrouwen binnen groepen, maar juist tussen de verscheidene groepen. Het verbinden van jongeren en ouderen, hogere en lagere opleidings- en inkomensgroepen, mensen met verschillende religieuze en culturele achtergronden stimuleert de versteviging van gemeenschappelijke banden is belangrijk. Dit is nodig voor het onderling vertrouwen en stimuleert wederzijds begrip. De ChristenUnie wil investeren in de kracht van de samenleving. De ontwikkeling moet zijn: minder overheid, meer samenleving.

Wij verwachten niet alles van de overheid, maar ook niet van de markt. Wij zien overheid en samenleving als bondgenoten. De overheid stimuleert en ondersteunt mensen om hun eigen kracht, of samen-redzaamheid, in te zetten. De gemeente heeft als belangrijke taak om de kracht die al aanwezig is in de samenleving te versterken. Als het aan de ChristenUnie ligt, gooit de overheid niet zomaar verantwoordelijkheden ‘over de schutting’. Dat gebeurt helaas wel te vaak. Bij ons staat de overheid naast mensen. Wij denken mee, stimuleren en ondersteunen waar nodig. Dit vraagt om maatwerk: de een heeft die ondersteuning sneller nodig dan de ander. En als mensen het echt niet zelf of samen met anderen kunnen, dan biedt de overheid een vangnet.

Wij geven de overheid niet te veel, maar ook niet te weinig verantwoordelijkheid. Burgers moeten een beroep kunnen doen op de overheid als hun veiligheid of bestaanszekerheid in het geding is.

Duurzaam werken, wonen, leven

Wij geloven dat we de aarde teleen hebben gekregen van God en dat we er dus zuinig op moeten zijn. Daar varen wij en onze kinderen wel bij. Steeds meer mensen zijn zelf heel actief bezig met het werken aan een beter milieu. Mensen wekken duurzame energie op en scheiden hun huisvuil. Wij willen dat de gemeente deze initiatieven ondersteunt en stimuleert. Ondertussen heeft de gemeente ook de taak om zelf te werken aan een beter milieu.

De ChristenUnie vindt het van belang dat we met z’n allen het gevoel van urgentie krijgen. We moeten inzien dat de manier waarop we nu met onze omgeving omgaan in de toekomst steeds meer problemen zal opleveren. We kunnen de problemen van klimaat, energie en milieu niet voor ons uit blijven schuiven. Het  gevoel van urgentie moet worden vertaald naar mentaliteitsverandering.

 

1. Gezonde samenleving

1.1 Samen zorgen

Er vinden fundamentele veranderingen plaats in de zorg. Overal moet bezuinigd worden, en de vergrijzing zorgt voor een toenemend beroep op zorg. Het levert pijnlijke taferelen op als mensen niet meer de zorg krijgen die ze nodig hebben. Aan de andere kant ziet de ChristenUnie ook positieve ontwikkelingen. Allerlei vrijwilligersorganisaties doen van zich spreken. Kerken steken extra handen uit. Er is aandacht voor de vrijwilliger. En dat is terecht, want de samenleving heeft de vrijwilliger keihard nodig.

Of het nu gaat om de mantelzorger of de medewerker van de voedselbank, ze zijn onbetaalbaar. De ChristenUnie erkent het enorme belang van de goedwillende Amsterdammer en beseft dat de overheid nooit zal kunnen wat zij doen. Helpen om niet. Helpen enkel uit liefde. De taak van de overheid is de liefde van de Amsterdammers voor de medemens ondersteunen, verder helpen, aanvullen en stimuleren. Vrijwillige hulp is geen aanvulling op professionele hulp. Het is andersom. Op de eerste plaats komt de hulp van mens tot mens.

Dat betekent overigens niet dat de problemen worden afgeschoven op vrijwilligers. Veel zorg zal verleend moeten worden door professionals. Dat geldt zeker voor specialistische zorg, maar ook voor zorg aan mensen zonder familie of netwerk. Juist in onze stad zijn veel mensen zonder een netwerk en moeten we extra op deze mensen toezien.

Naast de bezuinigingen gaat de overheid de zorg decentraliseren. De ChristenUnie steunt deze decentralisatie. De zorg moet veranderen, meer maatwerk, dichter bij de mensen. Daarbij past het dat de gemeente meer taken op zich neemt. Veel mensen met een zorgvraag hebben meerdere problemen, dat vraagt om maatwerk, wat beter geregeld kan worden op lokaal niveau. Ook kan de gemeente Amsterdam beter zorgvragen combineren met lokale voorzieningen zoals vervoer of onderwijs.

Wmo

De ChristenUnie vindt het belangrijk dat een ondersteuningsvraag levensbreed wordt bekeken en dat daarbij ook de naaste omgeving van de hulpvrager in beeld wordt gebracht én betrokken wordt. Eén toegangspunt voor welzijn, zorg, opvoedondersteuning en waar mogelijk ook werk en inkomen is daarbij het ideaal.

De ChristenUnie benut de kracht van de samenleving en wil deze versterken. De ChristenUnie zet in op het ondersteunen van mantelzorgers en het versterken van informele (wijk)netwerken. Professionals ondersteunen vrijwilligers in plaats van andersom. Wij pleiten daarom voor een ruim budget voor mantelzorgondersteuning. En waar het kan mensen die een uitkering krijgen inzetten om vrijwilligerswerk te doen.

De ChristenUnie wil dat burgers die ondersteuning vanuit de Wmo krijgen de mogelijkheid hebben om te kiezen voor een PGB (persoonsgebonden budget) en zelf hun ondersteuning kunnen inkopen. Dit stelt burgers beter in staat eigen regie te voeren (bijvoorbeeld een vouchersysteem voor de inkoop van dagbesteding) en vooral om te kunnen kiezen voor zorgverlening vanuit een identiteit die bij hen past. Misbruik van PGB moet worden tegengegaan.

De aangekondigde bezuinigingen op de huishoudelijke hulp leiden er naar verwachting toe dat in minder situaties aanspraak gemaakt kan worden op deze voorzieningen. Belangrijk is wel oog te houden voor de signalerende functie die deze voorziening heeft.

Zorg aan huis en dagbesteding
Steeds meer mensen met een zware zorgvraag moeten langer thuis blijven wonen. Dit betekent onder meer een focus op het geschikt maken van voldoende woningen voor ouderen en gehandicapten. Daarover moeten afspraken gemaakt worden met woningcorporaties, o.a. over investeringen op het gebied van domotica (huisautomatisering). De ChristenUnie vindt het belangrijk dat daarbij ook aandacht is voor het houden van sociale contacten en het tegengaan van vereenzaming.

Mensen met een beperking moeten zoveel mogelijk kunnen meedoen aan de samenleving. De ChristenUnie vindt dat een passende dagbesteding daar een voorwaarde voor is en zal de veranderingen in de zorg op dit punt kritisch volgen.

Om alles betaalbaar te houden, kan voor bepaalde voorzieningen een substantiële eigen bijdrage worden gevraagd. Daarbij vindt de ChristenUnie dat een eigen bijdrage voor diensten die door of namens de gemeenten worden verricht, niet ten koste mag gaan van de bereikbaarheid van de zorg. Liever zoeken we eerst naar manieren om zuinig te zijn met dure hulpmiddelen De ChristenUnie wil hergebruik van hulpmiddelen stimuleren. Naast het financiële voordeel is dit ook belangrijk in het kader van duurzaamheid. Ook het delen van dure hulpmiddelen (bijvoorbeeld scootmobiel) is bespreekbaar.

  • Voor een succesvolle verandering in de zorg investeert de gemeente in training van ambtenaren, professionals en vrijwilligers.
  • De gemeente werkt aan laagdrempelige, eenduidige loketten voor zoveel mogelijk vormen van zorg.
  • Er is speciaal beleid en ondersteuning voor mantelzorgers.
  • De gemeente investeert in contacten en samenwerking met kerken en moskeeën.
  • De gemeente werkt samen met woningcorporaties om voldoende woningen geschikt te maken voor het zo lang mogelijk thuis wonen van ouderen en gehandicapten.
  • De gemeente onderzoekt de mogelijkheden voor hergebruik en delen van (dure) hulpmiddelen.
  • De gemeente vult het landelijke budget voor maatschappelijke begeleiding van asielgerechtigden met eigen middelen aan, waar nodig.
  • Vrijwilligersorganisaties moeten opgeroepen worden om aan te geven waar zij gaten moeten laten vallen, daar moet de overheid inspringen.
  • In de hulpverlening kunnen rolmodellen en ervaringsdeskundigen ingezet worden, vooral wanneer het gaat om preventie.
  • De ontwikkeling naar gezondheidscentra (met huisartsen, apotheken, fysiotherapeuten etc.) moet worden gestimuleerd. Hierdoor wordt zorg laagdrempeliger en werken disciplines beter samen.
  • Als mensen door de bomen het bos niet meer zien en verdwalen in de vele regels moeten ze geholpen worden. Daarom is in ieder geval belangrijk dat de strijd wordt aangegaan met analfabetisme, maar ook met digibetisme.
  • De gemeentelijke overheid moet vrijwilligersorganisaties ondersteunen bij het doen van hun werk. Gedacht kan worden aan administratieve zaken, promotie en fondsenwerving. Zo kunnen de vrijwilligers zich richten op de zorg.
  • Vrijwilligersorganisaties mogen niet geweigerd worden vanwege religieuze achtergrond of cultuur. Zij worden beoordeeld op de kwaliteit die zij bieden. De overheid kan het zich niet permitteren dergelijke zorg aan banden te leggen: wie zou het gat dat dan ontstaat moeten opvullen? Als religieuze organisaties slecht werk leveren, moeten ze vooral niet gefaciliteerd worden. Maar als blijkt dat ze iets goeds doen, kunnen we dat maar beter zo veel mogelijk stimuleren.
  • De indicatiestelling is nog een enorme bureaucratische molen. Daarom moeten WMO-aanvragen die door professionals worden gedaan, sowieso worden gehonoreerd, en slechts steekproefsgewijs controleren. Het CIZ moet voldoende capaciteit hebben.
  • De overheid dient de komende jaren scherp oog te hebben voor de gevolgen en eventuele schadelijke werking van marktmechanismen en schaalvergroting in de zorg. Waar de zorg heeft te lijden onder de vrije markt, dient zij in te grijpen.
  • De gemeente moet de ontwikkeling van passende en voldoende respijtzorg (vervanging van mantelzorgers zodat die op adem kunnen komen) stimuleren. Respijtzorg kan vaak niet door vrijwilligers opgevangen worden, in dat geval moeten professionals dit op zich nemen.
  • De gemeente moet het mantelzorgerschap onder Amsterdammers promoten.
  • Ouderen die te maken hebben met de WMO moeten specifiek geholpen worden met hun vragen, hiervoor kunnen bijvoorbeeld ouderenbonden worden ingezet.
  • De ChristenUnie wil dat organisaties die met ouderen werken (ouderenbonden, GGD, diaconieën) hun aanbod op elkaar laten aansluiten en waar nodig signaleren, doorverwijzen en samenwerken. Dit om ervoor te zorgen dat zo weinig mogelijk mensen in een situatie van eenzaamheid terecht komen.
  • De gemeente dient ervoor te zorgen dat iedereen die problemen rondom eenzaamheid kan signaleren zo goed mogelijk op de hoogte is van de bestaande vrijwilligersorganisaties.
  • Verpleeg- en verzorgingshuizen moeten hun diensten ook aanbieden aan thuiswonenden. De gemeente zal onderzoeken in hoeverre zij de verpleeg- en verzorgingshuizen hiermee met gelden uit de WMO kan ondersteunen.
  • In principe moet de gemeente ernaar streven bewoners zo lang mogelijk in hun eigen omgeving, thuis, te laten wonen. Dit moet echter geen doel op zich zijn. Het moet wel verantwoord zijn.
  • Kleinschalig wonen is mooi, en de mogelijkheid daartoe moet ook zeker geboden worden. Wanneer echter overal in de stad kleine wooneenheden verspreid zijn, is het moeilijk efficiënt zorg te verlenen.
  • Goede toegankelijkheid van de openbare ruimte, openbaar vervoer en gebouwen voor mensen met een beperking is noodzakelijk.
  • Gemeentelijke diensten en informatie moeten er ook zijn voor mensen met een gehoor- of gezichtsbeperking.
  • De overheid zorgt ervoor dat het hebben van een beperking een bespreekbaar onderwerp is in elke gemeenschap.
Asiel en inburgering

Asielzoekers die in onze gemeente wonen doen een beroep op gemeentelijke voorzieningen. De gemeente zet zich ervoor in dat er geen asielzoekers tussen wal en schip belanden en op straat terecht komen. Speciale aandacht verdienen de alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s).

  • De gemeente zet zich in voor de maatschappelijke begeleiding en integratie van inburgeringsplichtige asielgerechtigden.
  • De gemeente Amsterdam vraagt in Den Haag aandacht voor de problematiek van uitgeprocedeerde asielzoekers die hier niet weg kunnen of durven. Er zijn in Amsterdam een paar groepen die in de praktijk niet uitzetbaar zijn: Somaliërs omdat hun land te onveilig is (het ambtsbericht klopt niet of wordt door het ministerie verkeerd geïnterpreteerd), Ethiopiërs omdat hun land niet meewerkt, Soedanezen vanwege de tweedeling van het land en het regime in Noord-Soedan.
  • Daarnaast biedt de gemeente opvang. Dat gebeurt nu met de mensen in het Vluchtkantoor, maar het kan structureler en beter, zoals blijkt uit ervaringen in met name Utrecht (STIL) en Rotterdam (Pauluskerk/Vluchtelingenwerk).
  • De gemeente moet veel betere opvang en zorg bieden aan mensen met gezondheidsproblemen, en voornamelijk mensen met psychische klachten. De aanranding van een 10-jarig meisje in de Vluchtkerk had echt voorkomen kunnen worden; de dader in kwestie had een zware indicatie, maar werd gewoon niet opgenomen door GGZ of GGD. Verder is er op papier veel geregeld, maar blijkt het in de praktijk zeer moeilijk om echt gebruik te maken van voorzieningen.
  • Vanwege hun status mogen vluchtelingen geen betaalde arbeid verrichten. De gemeente introduceert en stimuleert daarom de inzet van vluchtelingen in het lokale vrijwilligerswerk.
  • Zolang asielzoekers of uitgeprocedeerden nog in Nederland zijn moeten zij de mogelijkheden hebben om werkervaring op te doen en een opleiding te volgen, al dan niet gericht op het opbouwen van de toekomst in eigen land.

1.2 Werk en inkomen

De werkloosheid gaat aan Amsterdam niet voorbij. Ruim 75.000 Amsterdammers staan aan de kant. Werkgelegenheid moet topprioriteit krijgen in Amsterdam. De gemeente Amsterdam heeft een taak als het gaat om het bevorderen van de lokale en regionale werkgelegenheid. De ChristenUnie wil nadrukkelijk oog hebben voor de positie van ZZP-ers (Zelfstandigen Zonder Personeel). Veel mensen werken tegenwoordig zonder in loondienst te zijn. Ook binnen de overheid moet men meer en meer rekening houden met vraagstukken die hiermee samenhangen. Hierbij denken wij aan invulling van aanbestedingscontracten, flexibele bestemmingsplannen, eisen omtrent uitkeringen en aanvullingen hierop door eigen arbeid, etc.

Ons uitgangspunt is dat ieder mens de verantwoordelijkheid heeft om in zijn eigen levensonderhoud te voorzien. Soms lukt dat (tijdelijk) niet. Wij vinden dat niemand aan zijn/haar lot mag worden overgelaten. Zowel van overheid als samenleving wordt extra zorg en aandacht gevraagd voor de (tijdelijk) kwetsbare burgers.

De ChristenUnie zet zich in voor een samenleving waarin iedereen kan meedoen op een manier die zo goed mogelijk aansluit bij zijn talenten. Een samenleving waar het voor gemeenten, bedrijven en andere organisaties en instellingen vanzelfsprekend is dat ook mensen met beperkingen de mogelijkheid wordt geboden om hun talenten in te zetten en die dit ook laten zien door deze mensen in dienst te nemen, bijvoorbeeld door hen een leerwerkstage aan te bieden. De ChristenUnie wil investeren in een samenleving die gebaseerd is op ‘vertrouwen'. In een samenleving waarin mensen worden gestimuleerd, uitgedaagd en beloond, en kwaadwillenden worden aangepakt. Een samenleving waar vrijwilligerswerk een belangrijke plaats inneemt.

Bij bezuinigingen kiest de ChristenUnie in eerste instantie niet voor het verminderen of bemoeilijken van het gebruik van voorzieningen, maar om samen met de maatschappelijke partners te onderzoeken of de bezuiniging ook kan worden bereikt door een andere verdeling van verantwoordelijkheden, taken en middelen tussen de gemeente en de maatschappelijke partners. Zo kunnen bij schuldhulpverlening bepaalde taken in de voorbereiding of de nazorg worden uitgevoerd door (vrijwilligers van) maatschappelijke partners, zodat de professionals die werkzaam zijn binnen de gemeentelijke schuldhulpverlening zich kunnen richten op de meer ingewikkelde taken en onderwerpen.

De ChristenUnie wil idealiter een samenleving waarin voedselbanken niet nodig zijn, maar wij sluiten onze ogen niet voor de realiteit. Voedselbanken zijn er en hebben het druk. Wij willen ervoor zorgen dat deze vrijwilligers hun werk goed kunnen doen. Daar willen wij ze bij steunen, financieel en/of in natura (bijvoorbeeld door het beschikbaar stellen van een locatie of vervoermiddel). Daarnaast willen we het bedrijfsleven stimuleren hier een rol in te spelen.

Wij vinden dat voor het verkrijgen van een uitkering een tegenprestatie gevraagd mag worden. De gemeente mag een beroep doen op de inzet van degenen die een uitkering ontvangen. Zij kan activiteiten aanwijzen/aanbieden als leer- en/of werkervaringsplaats of als mogelijkheid voor maatschappelijke activering, zoals bijvoorbeeld groenonderhoud van sportparken, verzamelen van zwerfvuil, ondersteuning in de verzorging van bewoners van verzorgingshuizen of schoonmaakwerk in wijk- of buurtcentra. Wel moet hierbij zoveel mogelijk worden voorkomen dat dit ten koste gaat van reguliere arbeidsplaatsen. Het moeten aanvullende taken zijn. Mensen moeten daarbij wel keuzemogelijkheden hebben en ook zelf met voorstellen kunnen komen.

Werken en participeren
  • Veel jongeren zitten zonder werk. De aansluiting tussen opleiding en werk moet beter. De gemeente gaat daarom in overleg met onderwijsinstellingen en het bedrijfsleven om te zorgen voor meer stageplekken voor jongeren.
  • De ChristenUnie zet zich in voor werkgelegenheid en ondernemerschap in buurten, zoals fietsreparatiepunten, dag of weekmarkten en banen op  het gebied van ouderenzorg en groenonderhoud.
  • Van iedereen die financieel afhankelijk is van de gemeente worden de (gewijzigde) capaciteiten en beperkingen en ontwikkelingen daarin objectief en zorgvuldig bepaald en vastgelegd, bijvoorbeeld in een persoonlijk ontwikkelingsplan.
  • Bedrijven en organisaties worden gestimuleerd om meer mensen met een (grote) afstand tot de arbeidsmarkt in dienst te nemen. De gemeente moet daarin zelf het goede voorbeeld geven.
  • Bedrijven en organisaties worden uitgedaagd om de verantwoordelijkheid te nemen voor re-integratietrajecten. Daarbij moet wel bewaakt worden dat de trajecten een aantoonbaar positief effect hebben op (de kansen van) plaatsing in een functie op de arbeidsmarkt.
  • Misbruik van re-integratiesubsidies moet krachtig bestreden worden.
  • Bedrijven en organisaties worden gestimuleerd om leer- en/of  werkervaringsplaatsen en/of plaatsen voor maatschappelijke activering beschikbaar te stellen.
  • Trajecten voor (re-)integratie van werkzoekenden moeten gericht zijn op het realiseren van een structurele oplossing.
  • Mensen die in een re-integratietraject zitten, moeten – zodra het desbetreffende werk beëindigd is - zo snel mogelijk nieuw werk worden aangeboden.
  • Iedereen die bij een regulier bedrijf kan werken, moet zich daarvoor ook daadwerkelijk beschikbaar stellen.
  • Het opvoeden van kleine, nog niet schoolgaande kinderen en/of kinderen met een ernstige handicap of stoornis, moet als passend werk worden beschouwd voor alleenstaande ouders. Stimuleer in die situaties verder scholing en het aanvaarden van een deeltijdbaan.
  • Er moet gebouwd worden voor de middengroepen (politie, zorg, onderwijs) zodat deze mensen de stad niet verlaten.
  • Het bedrijfsleven wordt gestimuleerd een rol te spelen in het faciliteren en ondersteunen van voedselbanken.

 

Minimabeleid
  • Er is speciaal beleid voor dakloze jongeren en gezinnen (preventie, opvang en oplossing).
  • Probleemsituaties moeten zo vroeg mogelijk worden gesignaleerd en adequaat worden aangepakt om escalatie te voorkomen. Dit vereist een intensieve samenwerking met en tussen alle beleidsvelden en instanties waar de problemen spelen en /of bekend zijn (de zogenaamde ‘vindplaatsen’). Uitgangspunt daarbij is ‘Eén plan, één coach en één budget’.
  • Er mogen geen lange wachttijden bestaan voor de schuldhulpverlening. Concreet wordt in de gemeentelijke verordening vastgelegd dat iemand binnen twee weken bij de schuldhulpverlening terecht kan en dat er vervolgens zo snel mogelijk wordt gewerkt aan een oplossing, o.a. om te voorkomen dat schulden zich verder opstapelen.
  • Er moet ruimte zijn om bij bijzondere situaties ook als gemeente extra financiële ondersteuning te kunnen geven.
  • Overgang van armoede van ouders op kinderen moet worden voorkomen. Daarom is extra aandacht nodig voor (gezinnen met) kinderen die langdurig een uitkering ontvangen. Het mag niet zo zijn dat kinderen daardoor hun talenten niet kunnen ontwikkelen.
  • Inschakelen van de ‘eigen kracht’ van betrokkene(n) en zijn/haar directe omgeving.
  • De gemeente neemt het initiatief om een coalitie voor armoedebestrijding bij elkaar te roepen. De coalitie bestaat uit partners in de Amsterdamse samenleving, zoals bedrijfsleven, scholen, woningcorporaties, verenigingen, moskeeën en kerken.
  • Samenwerken met scholen voor voortgezet en middelbaar beroepsonderwijs om te voorkomen dat iemand zonder startkwalificatie de school verlaat.
  • Inschakelen diaconieën via bijvoorbeeld Raad van kerken of een diaconaal platform om te kijken wat zij gezamenlijk kunnen bijdragen.
  • Waardevolle initiatieven van diaconieën en andere vrijwillige organisaties moeten financieel ondersteund worden via co-financiering. Veel nuttige initiatieven zoals SchuldHulpMaatjes zijn dan mogelijk.
  • Naast rechtswinkels kan er ook geëxperimenteerd worden met budgetwinkels, laagdrempelige voorzieningen waar mensen advies kunnen krijgen over schulden en budgetteren. Deze zouden bemand kunnen worden door goed begeleide studenten. Deze budgetwinkels zouden speciale aandacht moeten hebben voor kwetsbare groepen, zoals gehandicapten.

 

1.3 Jeugd en onderwijs

Kinderen zijn de toekomst. Er hangt heel veel af van de eerste levensjaren van mensen, waarin het gezin verreweg de belangrijkste sociale omgeving van het kind is. Daar wordt de basis gelegd voor cruciale zaken als gedrag, waarden en normen, taal en gezondheid. Voor de ChristenUnie staat het gezin dan ook centraal.

Wanneer kinderen wat ouder zijn, krijgen ze onderwijs. ‘Als je scholen bouwt, kun je gevangenissen sluiten’, zegt men wel eens. Dat is sterk overdreven, maar het is wel duidelijk dat mensen die door goed onderwijs perspectief hebben in hun leven, ook meer in staat zijn iets te maken van hun leven. Bovendien profiteert de samenleving op allerlei manieren van goed onderwijs. Investeringen in onderwijs verdienen zich dan ook ruimschoots terug. Hoewel de invloed van de gemeente op het onderwijs klein is, is het goed dat Amsterdam op bepaalde punten bijspringt. Dat moet ook zo blijven. Voor veel kinderen geldt dat, gelet op de gezinsomstandigheden, al vóór de geboorte een voorspelling kan worden gedaan over de kansen die ze zullen krijgen. Hierbij spelen factoren als armoede, slechte beheersing van de Nederlandse taal en verslaving van (één van) de ouders een rol. Dat betekent dat in Amsterdam veel kinderen worden geboren van wie we kunnen zeggen dat er een gerede kans is dat ze vroeg of laat in de criminaliteit zullen belanden, of wellicht mishandeld zullen worden. De ChristenUnie wil zich ervoor inzetten dat kinderen aan het te verwachte patroon ontkomen. Daarvoor zal soms stevig moeten worden ingegrepen, ook áchter de voordeur. Helaas is daar in sommige schrijnende gevallen niet aan te ontkomen. De belangen van het kind moeten immers centraal staan. Dat neemt niet weg dat de eerste verantwoordelijkheid voor opvoeding en welzijn van kinderen bij de ouders ligt.

De vrijheid van onderwijs is een groot goed. Ouders kunnen een school van de richting naar keuze oprichten, en hun kinderen daar onderwijs laten volgen. Dat heeft ook gevolgen voor de spreiding van kinderen. Het maken van scholen tot een afspiegeling van de buurt moet bereikt worden door het opkrikken van de kwaliteit van zwakke scholen, niet door ouders de keuze voor een bepaalde school te ontnemen.

 
Jeugdzorg

In de komende periode worden taken op het gebied van jeugdzorg van de stadsregio overgeheveld naar de gemeente. De voorbereiding daarop is in volle gang. Deze decentralisatie gaat gepaard met een forse bezuiniging op het oorspronkelijke budget.

Het gevaar bestaat dat de transitie zich vooral zal richten op het verschuiven van bestuurlijke verantwoordelijkheid, maar het moet om de inhoud gaan. De zorg moet dichter bij het kind en in betere samenhang met zijn/haar omgeving worden geregeld en uithuisplaatsingen moeten zoveel mogelijk worden voorkomen. De continuïteit van deze zorg moet gewaarborgd blijven en het aanbod moet vernieuwd en verbeterd worden.

Niet alle taken die naar de gemeente toekomen kunnen lokaal worden georganiseerd. Dat betekent dat gemeenten ook op regionaal en voor bepaalde zaken op landelijk niveau afspraken met elkaar zullen moeten maken.

  • De ChristenUnie ziet erop toe dat identiteitsgebonden jeugdzorg ook deel uitmaakt van het palet van aanbieders waaruit gekozen kan worden.
  • De decentralisatie van de jeugdzorg wordt gekoppeld aan de andere taken die vanuit het Rijk naar de gemeenten worden overgeheveld. Dit biedt ook de kans om de jeugdzorg op een soepele manier te laten overgaan in volwassenenzorg.
  • Het Ouder- en Kindcentrum (OKC) krijgt naast het huidige takenpakket ook de taak om tijdig door te verwijzen naar de juiste hulpverlening. Dat vraagt van het centrum een strakke aansturing onder regie van de gemeente, waarbij generalisten zoveel mogelijk de nodige zorg bieden en indien nodig, tijdig doorverwijzen naar de juiste tweedelijns zorg.
  • De ChristenUnie wil jaarlijks de uitvoering van specifiek jongerenbeleid  monitoren middels gerichte tussentijdse evaluaties en prestatieafspraken. Wij willen dat voorafgaand aan de uitvoering nulmetingen zijn verricht zodat prestaties en inzet van gelden ook voldoende meetbaar en zo gewaarborgd zijn.
  • Bij de uitvoering van dit beleid zal gericht en structureel input worden gevraagd van adviesorganen, zoals SABANA, het platform van Caribische kerken, en via jongerenbijeenkomsten en jongerenadviesorganen.
  • Zorgaanbieders moeten gestimuleerd worden hun aanbod aan te passen aan de doelgroep. Dit moet ook in de aanbesteding een rol spelen.
  • De ChristenUnie wil experimenteren met één loket waarin de overheidsdiensten voor deze jongeren geïntegreerd zijn.
  • Jongeren worden gestimuleerd om gericht te participeren in hun buurt. Zij zullen ook gericht gestimuleerd worden om jongerenprojecten voor hun buurt in te dienen en uit te voeren. Er kan hier worden gedacht aan de combinatie met maatschappelijke stages.
  • In ontmoetingsplekken voor jongeren moet ruimte zijn voor entertainment en educatie.
 
Specifiek jongerenbeleid
  • De ChristenUnie wil jaarlijks de uitvoering van specifiek jongerenbeleid  monitoren middels gerichte tussentijdse evaluaties en prestatieafspraken. Wij willen dat voorafgaand aan de uitvoering nulmetingen zijn verricht zodat prestaties en inzet van gelden ook voldoende meetbaar en zo gewaarborgd zijn.
  • Bij de uitvoering van dit beleid zal gericht en structureel input worden gevraagd van adviesorganen, zoals SABANA, het platform van Caribische kerken, en via jongerenbijeenkomsten en jongerenadviesorganen.
  • Zorgaanbieders moeten gestimuleerd worden hun aanbod aan te passen aan de doelgroep. Dit moet ook in de aanbesteding een rol spelen.
  • De ChristenUnie wil experimenteren met één loket waarin de overheidsdiensten voor deze jongeren geïntegreerd zijn.
  • Jongeren worden gestimuleerd om gericht te participeren in hun buurt. Zij zullen ook gericht gestimuleerd worden om jongerenprojecten voor hun buurt in te dienen en uit te voeren. Er kan hier worden gedacht aan de combinatie met maatschappelijke stages.
  • In ontmoetingsplekken voor jongeren moet ruimte zijn voor entertainment en educatie.
 
Kinderen en gezinnen die extra aandacht verdienen

Jongeren die in de criminaliteit terecht zijn gekomen hebben vaak op school en thuis problemen. Het is begrijpelijk en terecht dat crimineel gedrag grote verontwaardiging oproept, maar wanneer de individuele gevallen bekeken worden, blijkt er vaak een ernstig en pijnlijk verleden achter schuil te gaan, of een bepaalde stoornis. Dat rechtvaardigt crimineel gedrag niet. Wel wordt het daardoor in perspectief geplaatst, en kan op een zinnige wijze aan een oplossing worden gewerkt. Het doel moet altijd zijn dat kinderen weer in een veilige omgeving kunnen opgroeien, en dat is vaak het eigen gezin. Veel problemen beginnen klein. Voor zulke zaken is het belangrijk dat gezinnen kunnen aankloppen bij het Ouder- en Kindcentrum. Wanneer problemen complexer worden, moet door het Ouder- en Kindcentrum worden doorverwezen naar specialistische hulpverleners.

  • Het is belangrijk dat ouders in probleemgezinnen aan kunnen kloppen voor opvoedingshulp. Zulke hulp kan wellicht uithuisplaatsingen voorkomen.
  • Er moet speciale aandacht zijn voor éénoudergezinnen en het verhoogde risico op opvoedproblemen bij deze gezinnen.
  • Structureel spijbelen is een belangrijke indicator voor problemen. Het probleem ligt vaak dieper. Ook leidt verzuim op zichzelf tot allerlei problemen. Daarom mag het in Amsterdam niet voorkomen dat notoire spijbelaars niet in beeld zijn bij hulpverleners.
  • De kennis die bij het RMC is over spijbelaars / voortijdige schoolverlaters moet gebruikt worden in het jeugdbeleid. Verzuim en voortijdige schoolverlaten is bijna altijd een teken dat het niet goed gaat met de jongere. Zo kun je als gemeente gericht beleid ontwikkelen voor jongeren die dat echt nodig hebben.
  • Om sociaal isolement tegen te gaan is het belangrijk dat ook kinderen uit minder welgestelde gezinnen de mogelijkheid hebben om op muziekles of een sport te gaan.
  • Er moeten voldoende huisvestingsmogelijkheden zijn voor alleenstaande tienermoeders, op plaatsen waar ook ondersteuning beschikbaar is.
  • De gemeente geeft goede voorlichting en begeleiding bij (tiener)zwangerschappen waarbij gericht wordt op aspecten zoals scholing, werk en huisvesting om zo perspectief te bieden op een goede toekomst voor moeder en kind, en het aantal abortussen te beperken.
  • De ChristenUnie wil dat scholen en andere instanties die betrokken zijn bij de zorg voor jongeren (Ouder- en Kindcentrum, Jeugdzorg) zoveel mogelijk vanuit één locatie werken. De drempel om advies/hulp te vragen wordt daardoor vaak lager.

 

Kindermishandeling

Ook in Amsterdam hebben veel kinderen te lijden onder fysiek geweld, verwaarlozing of seksueel misbruik. Wij kunnen onze ogen hier niet voor sluiten. Kinderen hebben het recht om in een veilige omgeving op te groeien. De ChristenUnie wil mishandeling voorkomen, en wanneer het toch gebeurt het zo goed mogelijk in kaart brengen en het kind in bescherming nemen.

  • Er moet beter zicht komen op risicogezinnen. Wanneer één van de ouders verslaafd is, in de gevangenis zit of een gewelddadig verleden heeft moet zo snel mogelijk een inventarisatie van de risico’s worden gemaakt en hulp worden geboden. Consultatiebureaus en scholen spelen hierbij een belangrijke rol.
  • Net als in Rotterdam moeten in Amsterdam ambulancemedewerkers ook een meldplicht kindermishandeling krijgen. Het is een goede zaak dat tandartsen ook afgesproken hebben kindermishandeling te melden. Zo nodig kunnen zij hierbij door de gemeente geholpen worden.
  • Fysiek geweld komt vaak voort uit onmacht. Daarom kan een opvoedcursus een goede stap zijn. Het programma ‘Coach je kind’ uit Slotervaart en Geuzenveld-Slotermeer lijkt succesvol te zijn.
  • Gezinnen waar mishandeling voorkomt, verkeren vaak in een sociaal isolement. De ChristenUnie wil in de komende raadsperiode met deskundigen nadenken over hoe dat doorbroken zou kunnen worden. Organisaties als de ouderenbonden en buddyprojecten hebben hier al belangrijke stappen in gezet. In ieder geval moeten er mogelijkheden zijn elkaar op straat te ontmoeten, bijvoorbeeld bij de plek waar de kinderen spelen.
  • Huiselijk geweld laat sporen na; zowel dader als slachtoffer hebben een veel grotere kans nog eens in een geweldssituatie terecht te komen. Natuurlijk gaat het hier om een misdrijf, en zo moet het ook aangepakt worden, maar er moet ook hulp zijn. In de eerste plaats voor het slachtoffer, maar ook voor de dader. Organisaties die zich inzetten voor bewustwording, discussie en weerbaarheid moeten gesteund worden.
 
Voorschools onderwijs

Beheersing van de Nederlandse taal is een belangrijke voorwaarde om te kunnen slagen in het onderwijs en later op de arbeidsmarkt. Bovendien kan het een sociaal isolement voorkomen en is het goed voor de integratie van verschillende bevolkingsgroepen: Integreren is de taal leren! Aangezien kinderen een taal beter oppakken wanneer ze jonger zijn, moet daar al vanaf de geboorte aandacht voor zijn.

De consultatiebureaus spelen een belangrijke rol: het is de enige plek waar bijna ieder kind vanaf de geboorte komt. Consultatiebureaus moeten in staat worden gesteld het risico op taalachterstand te herkennen, zodat ze kinderen kunnen doorverwijzen naar de voorschool. Op deze voorschool kunnen grote stappen gezet worden. Ook kunnen consultatiebureaus wijzen op het belang van beheersing van het Nederlands door de ouders; de bureaus moeten daarom ook goede contacten hebben met aanbieders van Nederlandse lessen.

  • Analfabetisme en laaggeletterdheid is een vaak onderschat probleem in onze samenleving. De gemeente moet beleid voeren om mensen te (laten) helpen bij het leren lezen en schrijven. Dit kan veel ander leed zoals armoede en sociale uitsluiting voorkomen.
  • Leidsters in peuterspeelzalen en voorscholen moeten het Nederlands goed beheersen.
  • De gemeente moet erop toezien dat er voldoende peuterspeelzalen zijn.
  • Om ervoor te zorgen dat kinderen de Nederlandse taal beheersen, moeten ook de ouders geholpen worden te leren lezen en schrijven.
  • Contact zoeken met de mijders van voorscholen, zodat hun kinderen wel goed Nederlands leren en de kans krijgen die ze verdienen.
  • Strenge handhaving op Nederlandse taal op peuterspeelzalen met een hoge concentratie van risicogroepen.

 

Basisonderwijs
  • De onderwijsinspectie is er voor de kwaliteitscontrole. Wanneer een school slecht presteert, moet de gemeente met de school in gesprek. In het uiterste geval kunnen bepaalde vormen van steun worden ingetrokken.
  • We zien dat veel basisscholen van het etiket 'zwakke school' af zijn gekomen en daar zijn wij trots op. We willen echter de zwakke scholen goed blijven volgen en blijven stimuleren hun onderwijs te verbeteren.
  • De overheid moet voorzichtig zijn met het overhevelen van allerlei taken naar het basisonderwijs. Op de basisschool leren kinderen in de eerste plaats gewoon taal en rekenen. Wanneer de overheid scholen wil inschakelen voor zaken als verbetering van het voedingspatroon, seksuele voorlichting en dergelijke moet de overheid dat zelf zó faciliteren dat taal en rekenen er niet onder lijdt.
  • Op het gebied van taal presteren Amsterdamse basisscholen nog ver onder het Nederlandse gemiddelde. De ChristenUnie vindt dat daar meer middelen voor vrijgemaakt moeten worden.
  • Veel schoolgebouwen zijn niet duurzaam. Natuurlijk moeten ze niet zomaar afgeschreven worden, maar er moet wel in overweging worden genomen dat eventuele nieuwbouw ook een fikse kostenbesparing met zich mee kan brengen qua energieverbruik en onderhoud. De ChristenUnie wil dat schoolgebouwen veiliger zijn en klimaatbeheersing hebben. Zo kunnen kinderen leren binnen een prettige en veilige omgeving.
  • Bij onderwijshuisvesting moet aandacht zijn voor het binnenklimaat van scholen, de speelruimte in en rond de school, de duurzaamheid van de gebouwen, de fysieke plek en sociale rol van de school(gebouwen) in de wijk. Scholen mogen niet dicht bij snelwegen gebouwd worden.
  • Niet de gemeente maar de ouders kiezen naar welke school hun kind gaat.
  • Naast een verbod op discriminatie is in de Grondwet ook de vrijheid van onderwijs verankerd. In die grondrechten zit geen rangorde, ze zijn beide even belangrijk. Dat betekent bijvoorbeeld dat er in het bijzonder onderwijs ruimte is voor een eigen toelatingsbeleid.

 

Middelbaar onderwijs

Evenals het basisonderwijs is ook het middelbaar onderwijs cruciaal in de ontwikkeling van kinderen. Hier krijgen kinderen de mogelijkheid om de wereld te leren kennen en ook te zien hoe zij zelf kunnen bijdragen aan de wereld en de samenleving.  De leerlingen moeten zorgvuldig begeleid worden naar ófwel een baan ófwel een vervolgstudie. Tijdens de middelbare school verandert de leefwereld van kinderen. Scholen kunnen in dat proces sturen. Om dit op een goede manier te doen, moeten middelbare scholen de vrijheid krijgen om zelf te bepalen wat belangrijk is voor de leerlingen. De eerstverantwoordelijken blijven overigens de ouders. De meeste jongeren zijn gelukkig en komen niet in de problemen. Helaas komt het ook voor dat jongeren drugs gebruiken, een alcoholprobleem hebben of in handen vallen van pooiers. De school speelt een belangrijke rol in de preventie van deze problemen, maar is geen vervanging voor het gezin. Als er sores zijn bij jongeren, zijn de ouders ook aan zet.

  • Om te voorkomen dat bepaalde populaire scholen overvol raken en andere leegstromen, moet de gemeente duidelijke afspraken maken met de scholen over de kwaliteit. Verder moet er op basisscholen goede voorlichting zijn over de keuze voor het vervolgonderwijs.
  • Alle Amsterdamse jongeren van onder de 18 jaar moeten óf werken (nadat zij een diploma behaald hebben), óf een startkwalificatie behalen, óf in een traject naar werk of opleiding zitten.
  • Pesten is een groot probleem wat niet onder het tapijt mag worden geveegd, daarom moet de gemeente scholen waar nodig ondersteunen om pesten tegen te gaan, bijvoorbeeld door het faciliteren van voorlichting.
  • Bij gemeentelijke aanbestedingen moeten afspraken gemaakt worden over stageplaatsen. Er kan gedacht worden aan een bepaald percentage voor werkervaringsplekken per aanbesteding.
  • Het midden- en kleinbedrijf krijgt ondersteuning bij het aannemen van stagairs.
  • De maatschappelijke stage voor middelbare scholieren moet verder ontwikkeld worden, de initiatieven zoals 'stage voor jou' moeten gestimuleerd worden.
  • De gemeente moet in convenanten met scholen afspraken maken over het uitbannen van alcohol op scholen tijdens welke gelegenheden dan ook.

 

Hoger onderwijs

Amsterdam trekt veel studenten. Dat is goed voor het leven in de stad en bovendien heeft Amsterdam hogeropgeleiden nodig voor de kenniseconomie. Daarom moeten studenten het gevoel hebben dat ze welkom zijn. Er is schreeuwende woningnood en studenten hebben daar last van, terwijl studenten onderdeel zijn van het bruisende leven wat onze stad te bieden heeft.

  • De ChristenUnie is voorstander van veel meer eenvoudige studentencomplexen zoals die aan de Wenckebachweg, met betaalbare woningen waarmee de ergste nood gelenigd wordt.
  • Het hoger onderwijs moet goed gefaciliteerd worden, omdat de stad kan profiteren van dergelijke kenniscentra. Daarom moeten deze instellingen ook goed in de stad geïntegreerd worden.
  • Studenten moeten zich zo welkom voelen in de stad, dat ze ook betrokken worden bij de Amsterdamse samenleving, en zich niet alleen terugtrekken in de studentenwereld.
  • Er is al tijden sprake van de vestiging van een topinstituut voor toegepaste wetenschappen in Amsterdam. Volgens de ChristenUnie past dit goed in de ambitie van Amsterdam en het verbeteren van de kennisinfrastructuur in Nederland. Wij zijn echter wel bezorgd over wat dit gaat betekenen voor de studentenhuisvesting in Amsterdam. Daar zullen meer middelen voor moeten worden vrijgemaakt.
  • De bijdrage van studenten voor hun buurt is iets moois. Waar dat gebeurt, wil de ChristenUnie het stimuleren. Toch zien we vaak dat studenten zich weinig aantrekken van hun omgeving. Via contact met studentenbewegingen kunnen studenten gemobiliseerd worden om zich meer in te spannen voor de samenleving en dat daar bijvoorbeeld het gebruik van gemeentelijke faciliteiten tegenover staat.

 

1.4 Cultuur, sport en recreatie

De aantrekkingskracht van Amsterdam is voor een deel gebaseerd op het unieke aanbod van historie, musea, architectuur en kunstcentra. Amsterdam is een stad waar inwoners genieten van het culturele aanbod en zich zo kunnen ontwikkelen op het gebied van kunst en cultuur. Amsterdam is ook een stad waar kunstenaars graag zijn, waar ze de ruimte krijgen om te werken en hun werk te exposeren en waar talent ontdekt en erkend wordt.

Naast cultuur is ook sport belangrijk voor Amsterdam. Sport is niet alleen een goede oefening voor het lichaam, maar brengt mensen ook met elkaar in aanraking en draagt zodoende bij aan de sociale cohesie. Bovendien bevorderen sportverenigingen actief burgerschap door de organisatievorm en de noodzaak om vrijwilligers in te zetten. Tenslotte kan sportbuurtwerk bijdragen aan de verhoging van het leefklimaat in wijken met veel jongeren.

Ieder mens heeft gaven en talenten ontvangen om God te eren, anderen te dienen en zichzelf te ontplooien. In dat licht wil de ChristenUnie ook sport en cultuur beschouwen.

Beleid op de gebieden sport, cultuur en recreatie omvat primair stimulering van deelname, ondersteuning en faciliteren van verenigingen en initiatieven, het zekerstellen en verbreden van de toegankelijkheid en een gedegen voorzieningen- en accommodatiebeleid.

De focus van de gemeente Amsterdam dient te liggen op de breedtesport en amateurverenigingen, en niet op de topsport en geprofessionaliseerde instellingen. Topsport ondersteunen wij vanuit de gemeente niet met financiën, maar wel op andere manieren, want topsport is een goede stimulans voor jongeren om te gaan of te blijven sporten. Breedtesport heeft topsport nodig en andersom.

Monumentenbeleid en musea

Cultuur legt de verbinding tussen verleden, heden en toekomst. Het bewaren en beschermen van objecten, gebouwen, monumenten, documenten en gegevens uit de al dan niet lange lokale en regionale geschiedenis vindt zorgvuldig plaats. Eventueel wordt hiervoor ondersteuning gegeven aan musea en archieven. Musea hebben een cultuurhistorisch belang. Enerzijds om te bewaren en te beheren, anderzijds om door te geven en te leren. Veelal wordt museaal werk door vrijwilligers gedragen. Het biedt ook kansen om mensen te (re)activeren. Wellicht kan de regio een rol spelen bij de bekostiging of kunnen derde (particuliere) partijen worden aangetrok

Gebouwen en sportvelden

De gemeente Amsterdam moet goed in beeld hebben wat de behoeften zijn aan voorzieningen op het gebied van sport en daar een (financiële) meerjarenplanning voor maken. Accommodaties zijn kostbaar en het is van belang dat verenigingen in redelijkheid bijdragen aan exploitatie en onderhoud.

In het accommodatiebeleid van de gemeente wordt getracht alle verenigingen op een passende en eerlijke maar ook financieel gedegen wijze te bedienen.

Gebouwen worden zo veel mogelijk multifunctioneel benut, enerzijds om het gebruik te optimaliseren, anderzijds om dwarsverbanden tussen (brede) scholen, sportverenigingen, kinderopvang, peuterspeelzalen, bibliotheken, muziekscholen, zorginstellingen, etc. te benutten en samenwerking te versterken. Soms is er een goede samenwerking met recreatieondernemers mogelijk.

De ChristenUnie wil ook stimuleren dat de exploitatielasten van accommodaties naar beneden gaan door in te zetten op lagere energielasten. Verduurzamen van gebouwen is het devies. Bij nieuwe aanbestedingen willen wij dit nadrukkelijk betrekken in de bouwplannen en bij groot onderhoud hiervoor advies inwinnen. Dit stimuleert tevens de werkgelegenheid.

Sportstimulering

Sportstimulering en specifiek het betrekken van minima, ouderen, gehandicapten en mogelijk andere doelgroepen is een speerpunt. Het creëren of uitbreiden van fiets-, vaar-, wandel-, nordic walking en/of hardlooproutes is een doeltreffende en kostenvriendelijke manier om zowel bebouwde als natuurlijke omgeving voor recreatie en beweging toegankelijk te maken. Zeker als dit in regionaal verband uitgewerkt wordt. Aanleg van vaar- en kanoroutes kan (mede) gefinancierd worden door private partijen.

  • Sluiting van buurtbibliotheken moet zoveel mogelijk worden voorkomen.
  • De ChristenUnie is geen voorstander van een ‘automatische’ 1% norm van de bouwsom om deze voor kunst te bestemmen. Particuliere initiatieven hebben de voorkeur.
  • Kunst in de openbare ruimte moet toegankelijk zijn voor burgers. Bij projecten in de openbare ruimte moeten burgers betrokken worden om zorg te dragen voor acceptatie, variatie en een brede toegankelijkheid.
  • Culturele instellingen en manifestaties die de historie van de stad accentueren en uitdragen, mogen op onze steun rekenen.
  • Bij de beoordeling van subsidieverlening aan culturele instellingen en evenementen is het belangrijk oog te hebben voor het bereik en de spreiding van de cultuurvoorzieningen, zodat alle inwoners kunnen genieten van kunst en cultuur in Amsterdam. Daarnaast kunnen ook de bezoekersaantallen, de waardering van de bezoekers, het educatief gehalte en de bijdrage aan de economie en aan de sociale cohesie in Amsterdam een rol spelen.
  • In het doelgroepenbeleid van de gemeenten wordt ruim aandacht geschonken aan voorlichting aan minima zodat regelingen optimaal benut worden om sport- en cultuurdeelname mogelijk te maken (bijvoorbeeld jeugdsportfonds en participatiefonds).
  • In regioverband wordt onderzocht hoe met kleine inspanningen knelpunten in de recreatieve structuren kunnen worden weggenomen en nieuwe routes kunnen worden ontgonnen.
  • Het drempelinkomen voor gezinnen die in aanmerking willen komen voor een bijdrage in de kosten van sportbeoefening wordt verhoogd, om te zorgen dat zoveel mogelijk jongeren uit de arme gezinnen worden gestimuleerd  om te sporten in verenigingsverband.
  • Bij het gebruik van sportvoorzieningen wordt de inzet van medewerkers van de gemeente op zondag tot een minimum beperkt. Hierin toont de gemeente zich een goede werkgever, die haar personeel zoveel mogelijk rust op zondag gunt.
  • Alcohol, roken en sport gaan niet samen. Het alcoholgebruik in sportkantines tijdens en aansluitend aan sportactiviteiten wordt ontmoedigd.
  • Sportvelden moeten niet alleen maar op jongens gericht zijn.
  • Subsidiëring of (indirecte) financiering van professionele sportbeoefening is geen taak van de (gemeentelijke) overheid. Het binnenhalen van grootschalige sportevenementen is wél een gemeentelijke taak.

2. Amsterdam op orde

De samenleving wordt steeds mondiger en autonomer en vraagt daarin een andere opstelling van de overheid. Er worden door deze mondige samenleving die door de technologie over veel informatie beschikt hoge eisen gesteld aan overheidshandelen met name over de transparantie van de overheid. De ChristenUnie staat voor een overheid die betrouwbaar, transparant en herkenbaar is en die daarmee het vertrouwen van de burger waard is. Dat geldt juist ook voor de lokale overheid (raadsleden, wethouders, burgemeester én ambtenaren), die zo dichtbij staat. De ChristenUnie gaat voor een benaderbare overheid. Dat betekent vooral ook goede communicatie, van sociale media tot de balie. Wij nemen burgers serieus.

De ChristenUnie wil werken aan een klantvriendelijke, begrijpelijke overheid, die zaken niet onnodig ingewikkeld maakt maar - waar mogelijk - zelfs eenvoudiger.

Als goed rentmeester gaat de overheid sober en doelmatig met het aan haar toevertrouwde belastinggeld om.

2.1  Amsterdam, dat zijn we samen

De ChristenUnie beschouwt de gemeente als 'de eerste overheid'. De gemeente is in veel gevallen het eerste of meest nabije en concrete contact van een burger met de overheid.

De ChristenUnie wil dat burgers zich niet primair opstellen als klant of rechthebbende, maar verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen handelen en - samen met anderen en de overheid - de zorg voor de samenleving oppakken.

De overheid moet een open houding hebben richting initiatieven van burgers, vooral als die het algemeen belang op het oog hebben, zoals op het gebied van duurzaamheid, zorg, lokale economie of wijkbeheer. Hierin past een overheid die meedenkt en faciliteert.

Door de crisis (o.a. op de woningmarkt en in de bouwsector) en bezuinigingen is de financiële druk op de gemeente zo groot is geworden, dat bepaalde voorzieningen alleen nog maar in stand gehouden kunnen worden gehouden als overheid, samenleving en markt gezamenlijk de schouders eronder zetten.

Participatie

De overheid moet niet alles zelf of alleen willen doen. Sterker nog, de overheid moet niet overal bij betrokken willen zijn. Loslaten is ook een kunst. Wij spreken liever van overheidsparticipatie dan van burgerparticipatie, al was het alleen maar om bij de overheid een kanteling in denken teweeg te brengen. Een nieuwe manier van samenwerken is extra hard nodig nu er zoveel nieuwe taken op de gemeente afkomen

Als de overheid wel een belangrijke rol heeft in een proces, dan wil de ChristenUnie dat de gemeente burgers, bedrijven, belangenbehartigers en andere betrokkenen zo vroeg, veel en vaak als mogelijk betrekt bij de vorming en uitvoering van dat beleid. Dat is een voorwaarde voor draagvlak en vruchtbare samenwerking. Goede voorbeelden hiervan zijn de Wmo-raden.

De gemeente – zowel college als raad – ontwikkelen uitgebreid beleid voor participatie met duidelijke rollen, procedures en wederzijdse verwachtingen. De communicatie vanuit de gemeente verdient daarbij zorgvuldige aandacht.

Als er initiatieven, taken, verantwoordelijkheden en middelen kunnen worden overgedragen aan burgers en maatschappelijke instellingen, dan begeleidt en ondersteunt de gemeente dit proces. Het gaat er uiteindelijk om dat gezamenlijke doelstellingen op de beste manier bereikt worden. Een voorbeeld hiervan is het overdragen van de zorg voor het openbare groen aan een buurt.

De stadsdelen worden vervangen door bestuurscommissies. De ChristenUnie vindt het van belang dat deze bestuurscommissies duidelijke bevoegdheden krijgen en dat hun advies zwaar weegt. De afstand tussen burgers en het stadsbestuur mag niet worden vergroot nu er meer bevoegdheden en taken worden gecentraliseerd (inspraak/bezwaarmogelijkheden). Het gemeentebestuur blijft oog houden voor participatie in besluitvorming en ontwikkelingen in delen aan de randen van de stad.

Ruimte voor religie

In Amsterdam woont een groot aantal gelovigen van verschillende komaf die voor diversiteit, levendigheid en vreugde zorgen. Ook dat is Amsterdam!
Kerken en andere religieuze instellingen bieden middels hun diaconaat en vrijwilligers een grote bijdrage aan het welzijn van minderbedeelden in de samenleving. Dit is ongesubsidieerde hulp die Amsterdam ten goede komt.

  • Levensbeschouwelijke organisaties mogen niet worden uitgesloten van gemeentelijke opdrachten: wanneer zij zich aan de wet houden en de opdracht goed kunnen uitvoeren, is er geen enkele reden om hen uit te sluiten.
  • In overleggen met vrijwilligersorganisaties op het gebied van zorg en samenleven dienen kerken en andere religieuze instellingen in die buurt ook uitgenodigd te worden.
Integratie

De ChristenUnie gaat uit van het verlangen bij Amsterdammers van buitenlandse afkomst om zelf te integreren. Hoe meer dit verlangen gefrustreerd wordt, hoe moeilijker het zichtbaar wordt. Het verlangen van de burger zelf moet gesteund worden.

Ware integratie van burgers van verschillende komaf kan alleen worden bereikt als er sprake is van gemeenschappelijke delers die de gemeenschappen verbindt.

Taal is zo’n gemeenschappelijke deler die de integratie tussen de verschillende gemeenschappen bevordert. Het is dan ook zaak dat bij de integratie van Amsterdammers van buitenlandse komaf de overheid erop toeziet dat de regels voor het volgen van een inburgeringscursus of staatsexamen worden nageleefd.

  • Amsterdam steunt de taallessen die gegeven worden door kerken en andere organisaties. Zij controleert de resultaten, niet de middelen, en gaat voor een groot gevarieerd aanbod door de burgers zelf.
  • Aan het einde van de inburgeringcursussen dient er een aanbod te zijn van opleidingen. Ook degenen die taalcursus geven, moeten ingelicht worden over de opleidingsmogelijkheden.
  • De overheid stimuleert sporttoernooien en cultuuruitingen en steunt verenigingen, instellingen en bijeenkomsten die tot doel hebben integratie te bevorderen.
  • De ChristenUnie wil segregatie tegengaan in wijken, op scholen en in de kinderopvang. Gedwongen vermenging is echter overbodig.
  • Voor Amsterdammers van buitenlandse afkomst is kennis van het Nederlands van levensbelang. Daarom moet de gemeente niet allerlei diensten in andere talen aanbieden, en ook zo weinig mogelijk gebruik maken van tolken. Wel moeten mensen die de taal nog niet machtig zijn verwezen worden naar organisaties die hen kunnen helpen.

2.2 Veiligheid

Vrijheid in Amsterdam is een groot goed. Het is ook haar aantrekkingskracht. Het zich vrij en onbezorgd in de stad kunnen begeven moet mogelijk zijn voor alle inwoners en bezoekers. De keerzijde hiervan is dat deze vrijheid door bepaalde mensen wordt misbruikt voor criminele doeleinden waar de stad Amsterdam echt niet bij is gebaat en waar de veiligheid van mensen, goederen of gebouwen in meer of mindere mate in het geding is. De overheid kan met de wet in de hand ingrijpen als dat nodig is via politie en justitie. Veiligheid ligt voor een deel bij de inwoners zelf. Het begin van preventie is een liefdevolle omgeving om op te groeien. Hechte gezinnen vormen goede preventie. Gebrek aan zorg en liefde, anonimiteit en eenzaamheid zijn een risicofactor. De overheid grijpt in daar waar het uit de hand loopt of dreigt te lopen. Daarnaast dragen burgers ook een eigen verantwoordelijkheid en kan de buurt zelf een rol spelen in het veiliger maken van de buurt. Elke wijk vraagt om haar eigen aanpak en bewoners en organisaties uit de wijk kunnen daaraan bijdragen en zouden daarvoor de ruimte moeten krijgen.

Ook bij de aanpak van problemen toont de ChristenUnie haar hart voor de samenleving. Hard waar het moet, zacht waar het kan. De ChristenUnie heeft aandacht voor slachtoffers en hun omgeving en stimuleert een effectieve aanpak van daders.

Inwoners worden actief betrokken bij de veiligheid op straat, in de wijk en in huis. Zij  vormen ook de ogen en oren van de politie. De ChristenUnie stimuleert dat inwoners gemakkelijk melding kunnen maken van overlast en van crimineel gedrag, waarbij de politie contact legt met de melder over de resultaten. Zij stimuleert de regierol van de gemeente om veiligheidsproblemen met verschillende maatschappelijke partners op te pakken via de verschillende keurmerken.

  • Versterk de sociale samenhang in de buurt door als gemeente aan te sluiten bij initiatieven uit de buurt.
  • De gemeente en de stadsdelen moeten samen met de politie het gewenste gedrag blijven communiceren aan de burgers. Niet alleen handhaving; het begint bij goede communicatie omtrent de verwachtingen die de overheid heeft van de burger.
  • Bij het opstellen van het integraal veiligheidsplan en de daaruit voortvloeiende prioriteiten voor inzet van politie en andere organisaties worden de resultaten van veiligheidsonderzoeken en de ervaringen van wijkbewoners meegenomen.
  • De burgemeester stimuleert lage drempels voor het doen van aangifte en goede terugkoppeling door politie.
  • Voor het vertrouwen in de politie is het bijzonder belangrijk dat snel en adequaat gereageerd wordt op meldingen.
  • Te vaak wordt enkel op incidenten gereageerd: kort na een schietpartij in de Bijlmer is opeens overal politie te zien om te fouilleren. Dat is weinig effectief, biedt schijnveiligheid en zorgt voor wederzijds wantrouwen.
  • Cameratoezicht is een prima middel, maar de ChristenUnie wil het beperkt (proportioneel) toepassen en inbedden in goede wetgeving (privacy) en in een goede cyclus van beleid, uitvoering en evaluatie.
  • Preventief fouilleren kan effectief zijn, maar het is ook een ingrijpend middel, terughoudendheid is dus geboden. Ook mag dit niet selectief op beaalde bevolkingsgroepen worden toegepast.
  • De wijkteams, buurtregisseurs en recherche staan onder grote werkdruk. Met veel zwaar werk te verzetten met weinig personeel komt de politie er niet altijd toe om repressief te werken en zichtbaar op straat aanwezig te zijn. Meer personeel op buurtniveau is gewenst, evenals de versterking van de samenwerking met allerlei partijen op buurtniveau, zoals welzijnsorganisaties. De wijkagent bouwt een netwerk op en weet bijvoorbeeld welke ouders of anderen al gezag hebben in de buurt en zo ingezet kunnen worden.
  • Verhaal de kosten van vandalisme op de daders, in geval van minderjarigen verhalen op ouders; publiceer regelmatig de resultaten hiervan en de omvang van schade ten gevolge van vandalisme door middel van een ‘vandalismemeter’
  • Voor het vertrouwen in de politie is het belangrijk dat de politie zich ook zelf aan de regels houdt.
  • Aan politie-inzet bij evenementen dienen organisatoren waar mogelijk zelf mee te betalen.
  • Het is goed dat veroordeelden, nadat ze hun straf hebben uitgezeten, weer met een schone lei in de samenleving kunnen functioneren. Ex-gevangenen moeten langer worden begeleid zodat herhaling wordt voorkomen. Ook moet hulp worden aangeboden in geval van psychische nood. De overheid moet ruimte bieden voor vrijwillige initiatieven (bijvoorbeeld door kerken) op dit vlak.
Discriminatie

Wij betreuren dat uit alle onderzoeken blijkt dat de discriminatie in Nederland op vele fronten gestaag aan het toenemen is. Voor ons is dit één van de bewijzen dat de samenleving verhardt. De ChristenUnie verzet zich tegen alle vormen van discriminatie op oneigenlijke gronden.

In een tijd van onzekerheid is het zaak dat wij als mensen op elkaar kunnen bouwen. Als het vertrouwen in de naaste verdwijnt is er geen sprake van een samenleving. De ChristenUnie wil dat de gemeente meer optreedt bij geweld tegen Joden of homoseksuele Amsterdammers. Wij willen dat Amsterdam een voorbeeldstad is van tolerantie en respect.

  • Er moet streng worden toegezien op het toelatingsbeleid in de horeca. De overheid moet discriminatie streng aanpakken.
  • De ChristenUnie zal burgerinitiatieven ter emancipatie van achterstandsgroepen blijven steunen.
  • Discriminatie van en geweld tegen Joden en homoseksuelen is een groot probleem. De ChristenUnie wil dat de gemeente een taskforce in het leven roept die onderzoekt hoe dit probleem het beste bestreden kan worden. Deze taskforce bestaat onder andere uit mensen van de politie, het onderwijs, religieuze organisaties en jongerenwerkers.
  • De gemeente vergroot de  aangiftebereidheid bij groepen die veel te maken hebben met geweld zoals Joden en homoseksuelen.
  • Wij pleiten voor voorlichting die reeds op basisscholen begint. Discriminatie moet een prominent gespreksonderwerp worden op de lagere school. De ChristenUnie pleit, daar waar het niet gebeurt, voor een campagne rond het onderwerp discriminatie, deze moet bijdragen aan ons gemeenschappelijk doel, zodat iedereen kan zeggen: I Amsterdam.

2.3 Drank, drugs en prostitutie

Ieder mens is geschapen door God en daarmee te waardevol om in drugs, drank, gokken of prostitutie zichzelf, zijn vrijheid en zijn waardigheid te verliezen. Het gedogen van deze zaken is geen oplossing, het creëert alleen maar nieuwe problemen. Legalisering is al helemaal niet het antwoord. De overheid stelt duidelijk wat wel en niet mag en heeft oog voor onderliggende problemen.

Drugs en drank

De ChristenUnie wil de aanwezigheid van coffeeshops en het gebruik van drugs en alcohol op straat actief tegengaan en streng optreden bij overlast. Signalen uit de buurt moeten hierbij zwaar wegen.

Het kabinet verscherpt de regels rondom softdrugs: cannabis met een THC-gehalte van 15% of hoger wordt niet langer gedoogd. Het vraagt wel extra inspanningen van de gemeente om dit beleid goed uit te voeren. De ChristenUnie is tegen het door gemeenten zelf telen van wiet. Wiet is en blijft een verboden middel. Door het wietgebruik tegelijkertijd wel te gedogen wordt door de overheid een dubbele boodschap afgegeven. Met wietteelt door de gemeente zou dat nog erger worden.

Tegen illegale hennepkwekerijen wordt hard opgetreden. Growshops worden verboden.

De ChristenUnie wil dat de strijd tegen drankmisbruik gevoerd wordt samen met scholen, ouders, kerken, verslavingszorg, horeca, politie, sportverenigingen en andere betrokkenen.

Per 1 januari 2013 geldt de nieuwe Drank- en Horecawet, waarbij de handhavingstaken zijn overgedragen aan de gemeente. Dit vraagt om voldoende beschikbare en goed geschoolde handhavers. De gemeenteraad moet in deze beginperiode dit dossier kritisch volgen. Wij vragen extra alertheid op de handhaving van leeftijdsgrenzen.

  • De ChristenUnie wil een actief handhavingsbeleid, waarbij het opleggen van bestuurlijke boetes niet wordt geschuwd.
  • Bij voorlichting moet gebruik worden gemaakt van de expertise van organisaties als Jellinek. Ervaringsdeskundigen kunnen de verschrikkelijke gevolgen van een verslaving het best duidelijk maken.
  • De gemeente organiseert (zo nodig samen met andere gemeenten) voldoende toezichtcapaciteit voor de Drank- en Horecawet en werkt aan preventie (de modelverordening van STAP maken wij daarbij leidend).
  • Als het gaat om sluitingstijden in de horeca, pleiten wij voor een totaalpakket: horeca, politie, hulpverlening en omwonenden.
  • Happy hours in de horeca en reclamestunts voor alcoholische dranken door supermarkten worden via convenanten aan banden gelegd.
  • Ondanks allerlei preventieve maatregelen betekent elk casino of elke gokhal meer mensen met een gokverslaving. De ChristenUnie wil het aantal casino’s en gokhallen verminderen en de vestiging van nieuwe voorkomen.
  • De gemeente gaat in overleg met ondernemers die drank verkopen. Age view blijkt een goed middel om de leeftijd vast te stellen.
  • Om drankverkoop aan minderjarigen tegen te gaan pleit de ChristenUnie voor een meldpunt voor burgers, mysterybezoek aan vergunninghouders, één kassa voor alcoholverkoop in de supermarkt waar de caissière meerderjarig is.
  • De gemeente Amsterdam maakt geld vrij voor Bijzondere Opsporings Ambtenaren. Vanuit Den Haag is hier immers geld voor in het Gemeentefonds gestort.
Prostitutie

Prostitutie is mensonwaardig en gaat in tegen Gods bedoeling met seksualiteit. De ChristenUnie gelooft dat elk mens van waarde is en kan daarom niet toezien hoe prostituees worden misbruikt als handelswaar. Criminaliteit, mensenhandel, uitbuiting, eenzaamheid en andere sociale problemen zijn de schrijnende werkelijkheid achter de schone schijn. De ChristenUnie is daarom tegenstander van prostitutie en mensenhandel. Alle mogelijkheden om mensenhandel tegen te gaan, moet de gemeente Amsterdam benutten. Dat betekent dat de verschillende gemeentelijke diensten goed samenwerken en alert zijn op signalen van mensenhandel. Goede voorlichting en preventie op de scholen is belangrijk.

  • Amsterdam moet ervoor pleiten dat prostitutie weer verboden wordt. De legalisering blijkt het misbruik van mannen en vrouwen niet tegen te gaan. Verder is de afgelopen jaren de illegale prostitutie toegenomen, evenals de criminaliteit in deze sector. Tot slot geeft de overheid met legalisering een verkeerd signaal af aan de samenleving met betrekking tot de seksuele moraal.
  • De ChristenUnie pleit voor een pooierverbod. Met dit verbod kunnen politie en justitie criminele activiteiten in de prostitutiebranche makkelijker verstoren, zonder dat er grote, tijdrovende onderzoeken nodig zijn.
  • Wij willen een uitsterf- of reduceringsbeleid voor bestaande bordelen en de vestiging van nieuwe bordelen voorkomen.
  • De gemeente zorgt voor goede en toegankelijke uitstapprogramma’s.
  • De gemeente blijft ideële organisaties als het Scharlaken Koord die aantoonbaar goed werk leveren subsidiëren.
  • Om mensenhandel tegen te gaan pleiten wij voor een registratieplicht voor prostituees: je mag niet in de prostitutie werken als je niet eerst geregistreerd bent bij de GGD. Voor die registratie vindt er een uitgebreid gesprek plaats met de prostituee, één op één. In Utrecht heeft dit toonbaar effect gehad. Wel moet er op worden gelet dat de identiteit van de betrokkene niet openbaar wordt.
  • Organisaties die effectieve projecten tegen vrouwenhandel opzetten, kunnen rekenen op steun van de gemeente.
  • Initiatieven tot hulp aan bezoekers van prostituees worden door de gemeente gefaciliteerd.
  • Wanneer ‘ramen’ of bordelen gesloten worden, moet goed nagetrokken worden wat er met de vrouwen gebeurt. Sluiten alleen is geen optie.
  • De ChristenUnie pleit voor het strafbaar stellen van bezoekers van prostituees (het zogenaamde Zweedse model). Wanneer dit gerealiseerd wordt, dient er in Amsterdam stevig op gehandhaafd te worden. 
  • Zolang prostitutie realiteit is verzet de ChristenUnie zicht tegen de uitbuiting van prostituees. Het is daarbij belangrijk dat prostituees niet afhankelijk zijn van pooiers. Nu zijn ze dat vaak wel, omdat niet altijd adequaat door politie of bordeelhouders wordt gereageerd op incidenten. Ook zijn veel formulieren alleen in het Nederlands, waardoor sommigen prostituees hulp van derden inroepen, vaak een pooier.
  • De Wallen moeten ook zonder seksindustrie aantrekkelijk zijn voor toeristen, bijvoorbeeld met kunst en cultuur of door een gevarieerd winkelaanbod, vergelijkbaar met de negen straatjes.
  • De ChristenUnie steunt het ‘Project 1012’ dat tot doel heeft  criminaliteit en de verloedering in het hart van de stad tegengaan.

2.4 Financiën

De economische crisis – die ook een morele crisis is wat betreft onze omgang met geld en rijkdom – gaat aan Amsterdam niet voorbij. Door onze oplopende stadsschuld en de drastische uitbreiding van ons takenpakket, moet er de  komende jaren ruim 300 miljoen per jaar worden bezuinigd. De gemeente Amsterdam moet daarom de tering naar de nering zetten. Niet alleen door op alle begrotingshoofdstukken te korten door middel van de kaasschaafmethode, maar vooral ook door duidelijk keuzes te maken en prioriteiten te stellen.

Meer dan ooit moet de gemeente zich ervan bewust zijn dat de middelen worden opgebracht door de hele samenleving. Alle burgers betalen mee, hetzij via de afdracht van de rijksoverheid, hetzij via de OZB.  We zullen daarom onze uitgaven kritisch tegen het licht moeten houden. Uitgangspunt is daarbij dat de financiële middelen die we hebben, op een rechtmatige en doelmatige wijze worden ingezet. Daarbij zullen we, achter alle financiële cijfers, vooral oog moeten houden voor het beleid dat is en wordt ingezet, met prioriteit voor een duurzame stad, waarin recht wordt gedaan aan de zwakkeren.

Bezuinigen is kiezen

Het begint allemaal met het inzichtelijk maken in de begroting en jaarrekening welke prestaties voor de beschikbare financiën worden uitgevoerd en zijn gerealiseerd. Daarnaast moet er gekozen worden. De afgelopen collegeperiode zijn weinig echte keuzes gemaakt en werd er gekozen voor de makkelijke weg door in te teren op de reserves.

De ChristenUnie werkt mee aan bezuinigingen, maar stelt wel een paar grenzen:

- Die posten die rechtstreeks te maken hebben met de noodzakelijke hulp aan individuele burgers moeten zoveel mogelijk buiten schot blijven.

- Als het gaat om kerntaken van de overheid, zoals veiligheid, is voorzichtigheid op zijn plaats.

Het spreekt voor ons vanzelf dat met name bespaard kan worden op projecten die voor de Amsterdamse samenleving niet van direct belang zijn of waarvoor de overheid geen primaire verantwoordelijkheid heeft. Wat wij zoveel mogelijk willen beperken:

- Het uitvoeren van ‘prestigeprojecten’.

- De subsidiëring van organisaties en activiteiten die ook met privaat geld kunnen worden bekostigd.

- Het langdurig financieel steunen van noodlijdende sport- en andere verenigingen.

- Het inhuren van externe adviesbureaus, projectmanagers e.d.

  • Bij alle projecten moet kritisch bekeken worden of en hoe zij kunnen worden versoberd.
  • De gemeente als ambtelijke organisatie blijft werken aan een sobere en efficiënte organisatie.
  • Wij streven ernaar om de OZB alleen met inflatiecorrectie te laten stijgen.
  • Los van de bezuinigingen is het belangrijk dat de financiële middelen die de gemeente ten dienste staan effectief worden ingezet. De ChristenUnie pleit er dan ook voor dat regelmatig beleidsevaluaties worden gehouden en dat onderdelen van het beleid die geen bijdrage leveren aan de vooraf vastgestelde doelen worden geschrapt.
  • Het opstellen van een begroting en meerjarenraming gebeurt eerlijk, realistisch en verstandig. De gemeente Amsterdam zorgt voor voldoende (weerstands)vermogen om onverwachte uitgaven te kunnen opvangen. Toekomstige generaties worden niet opgezadeld met de gevolgen van slecht financieel beleid van hun voorgangers.
  • Bij de begroting en de jaarrekening wordt ruime aandacht geschonken aan de risicoparagraaf. De belangrijkste risico’s moeten worden benoemd en van bedragen worden voorzien. Hierdoor kan er begrotingtechnisch rekening met deze risico’s worden gehouden.
  • Financiële meevallers worden gebruikt om de stadschuld af te lossen.
  • De centrale stad moet waarborgen dat geldstromen die bestemd zijn voor de wijken, daar ook daadwerkelijk terecht komen.

 

3. Duurzaam werken, wonen, leven

3.1 Economie

Nederland zit in een stevige recessie. Veel ondernemers zitten in zwaar weer en het aantal faillissementen stijgt sterk. Een sterke economie is een randvoorwaarde en een middel om andere doelen te realiseren. De ChristenUnie zet zich daarom in voor meer ruimte, minder regels en meer kansen voor ondernemers, vooral in het midden- en kleinbedrijf (MKB).

Naast afnemende bedrijvigheid en toenemende werkloosheid biedt de crisis ook kansen om tot een meer duurzame economie te komen. De eeuwige drang naar meer heeft ons uiteindelijk minder gebracht, dat zien we nu terug in de crisis. We moeten van consumeren naar consuminderen, van ‘meer’ naar ‘genoeg’, van kwantiteit naar kwaliteit. Dat is onze opdracht als rentmeesters van Gods schepping.

Wij zien dat Amsterdam steeds meer een 24-uurs economie wordt. Zo’n economie heeft tot gevolg dat er te weinig sprake is van een gezamenlijk rustmoment. Een collectieve rustdag komt de samenleving ten goede. Bovendien zien we door de toename van koopzondagen dat veel kleine zelfstandigen het extra moeilijk hebben gekregen. De ChristenUnie zet zich daarom in voor het zoveel mogelijk beperken van het aantal koopzondagen, ook in Amsterdam.

De ChristenUnie is trots op de Amsterdamse haven en luchthaven. Die trots moet ons er echter niet van weerhouden er op een realistische manier mee om te gaan: wat is goed voor economie en milieu?

Verder heeft Amsterdam een reputatie hoog te houden als het gaat om de grote diversiteit aan winkels, restaurants en andere faciliteiten in de binnenstad en de verschillende winkelkernen in de stadsdelen. Het is belangrijk de ondernemers te stimuleren om deze winkelgebieden aantrekkelijk en leefbaar te houden. Het gemeentelijk beleid moet gericht zijn op behoud van ruime faciliteiten in de stad.

  • De ChristenUnie wil dat de gemeente samen met haar partners investeringen in zaken als onderwijshuisvesting, aanleg van fietspaden, verkeersveiligheid en dergelijke naar voren haalt, om samen de crisis te bestrijden.
  • De gemeente stimuleert het bedrijfsleven om zich samen met het (beroeps)onderwijs actief in te zetten voor een goede aansluiting tussen het onderwijs en de arbeidsmarkt op zowel de korte als middellange termijn.
  • Alle inzet is gericht op het aantrekken van toekomstgerichte werkgelegenheid.
  • Niets is voor het midden- en kleinbedrijf zo hinderlijk als een opgebroken straat. De gemeente zorgt ervoor dat eventuele overlast zo kort mogelijk is en dat werkzaamheden aan riolering en andere leidingen zoveel mogelijk gecombineerd worden.
  • Door middel van duurzaamheidsleningen, waardoor particuliere huiseigenaren, verenigingen en stichtingen tegen gunstige voorwaarden kunnen lenen om te investeren in het energiezuiniger maken van gebouwen en woningen, wordt de lokale werkgelegenheid gestimuleerd én wordt geïnvesteerd in duurzaamheid. De besparingen die voortvloeien uit duurzaamheidsinvesteringen kunnen weer worden teruggestort in het fonds voor nieuwe investeringen.
  • De ChristenUnie is geen voorstander van privatisering van organisaties die een nutsfunctie hebben in de samenleving en waarin Amsterdam een aandeel heeft.
Bedrijventerreinen
  • De economie is in toenemende mate een economie van het MKB, maar ook van eenmansbedrijven en ZZP'ers (Zelfstandigen Zonder Personeel). Dat zijn mensen die vanuit huis economische activiteiten ondernemen. Deze groep heeft vaak geen behoefte aan bedrijfsterreinen maar aan mogelijkheden om zich te vestigen in woonwijken, tijdelijke huisvesting, zeer goedkope huisvesting, korte huurtermijnen etc. Ook is er behoefte aan bedrijfsverzamelgebouwen met gezamenlijke faciliteiten, zoals receptie, telefooncentrale, internet, kopieerfaciliteiten etc.
  • Bij de ontwikkeling van bedrijventerreinen wordt gelet op het combineren van bedrijvigheid en andere functies, zoals wonen en groen. Bouwen in de hoogte heeft de voorkeur.
  • Ontwikkeling van nieuwe bedrijventerreinen wordt sterk ontmoedigd.
  • De ChristenUnie zet zich in voor de samenwerking tussen ondernemers op een bedrijventerrein, bijvoorbeeld door het instellen van een zgn. ondernemersfonds/parkmanagement om het gebied up-to-date te houden en verduurzaming te stimuleren.
  • Bedrijventerreinen worden duurzaam ingericht. Bij voorkeur functioneren zij klimaatneutraal.
  • Bedrijventerreinen zijn optimaal ontsloten voor openbaar vervoer en fietsverkeer.
  • Voorlopig is het onrealistisch om nieuwe bedrijventerreinen te ontwikkelen. Mocht dat veranderen dan zorgt de gemeente bij uitgifte van nieuwe bedrijventerreinen dat in de grondprijs een reservering zit om een financiële buffer te creëren om bestaande bedrijfsterreinen te revitaliseren/herontwikkelen.
  • Op bedrijventerreinen is verdichting mogelijk en daar moet gebruik van worden gemaakt: er kunnen woningen worden toegevoegd, of anders meer bedrijven op dezelfde ruimte door meerlagenbouw en ondergronds parkeren.
  • Er moet zoveel mogelijk gebruik worden gemaakt van de faciliteiten op bedrijventerrreinen: parkeergarages kunnen overdag door bedrijven worden gebruikt, ’s avonds door eventuele bewoners.
  • Veel soorten bedrijven kunnen gemengd worden met woningen (kantoren, kleine bedrijven). Boven winkels wonen moet gestimuleerd worden, ook voor de levendigheid. Daarnaast moeten benedenverdiepingen van woongebouwen in belangrijke straten zo gebouwd worden dat ze ook geschikt zijn voor bedrijven.
  • Bedrijven die vanwege overlast of gevaar niet bij woningen in de buurt kunnen staan, worden bij voorkeur gevestigd bij soortgelijke bedrijven of op plaatsen waar vanwege Schiphol geen woningen mogen komen. Het Westelijk Havengebied moet zoveel mogelijk beschikbaar blijven voor havengebonden bedrijven.
  • Als locaties worden gekozen, moet ook rekening worden gehouden met de functie: bij een ROC moet openbaar vervoer zijn, bij een kroeg moeten fusten geladen kunnen worden.
Bloeiende winkelcentra
  • Er wordt tijdig ingespeeld op krimpende detailhandel. Langdurige leegstand wordt niet afgewacht.
  • Zo nodig worden winkelbestemmingen gewijzigd in woonbestemmingen.
  • Er worden in principe geen nieuwe winkelcentra meer gebouwd.
  • De gemeente moet proberen de binnenstad en de winkelkernen in de stadsdelen aantrekkelijk te houden door te voorkomen dat grootschalige detailhandel zich aan de rand van de stad of in omliggende gemeentes kunnen vestigen. Hiermee wordt ook de diversiteit in de stad bevorderd.
  • De zondagsopenstelling van winkels wordt zoveel mogelijk tegengegaan.
  • Door een (gezamenlijke) aanpak van winkelcriminaliteit en een goed winkellocatiebeleid wordt de positie van (kleine) winkeliers verbeterd. Hierbij  probeert de politie zoveel mogelijk samen te werken met de winkeliersverenigingen.
Haven en Luchthaven
  • Samenwerking van Schiphol met de luchthaven Lelystad verdient de voorkeur boven verdere uitbreiding van Schiphol. Dat is een goed middel tegen verdere geluidsoverlast.
  • In de Amsterdamse haven moet beter gecontroleerd worden op de illegale verscheping van afval naar  m.n. landen buiten Europa.
  • De groei van de Amsterdamse haven (en de komst van een nieuwe zeesluis) is alleen zinvol als er niet alleen geschoven wordt met goederen, maar als het ook voor werkgelegenheid zorgt, als rekening wordt gehouden met het milieu en prestige geen rol speelt.
  • De Amsterdamse haven is de grootste cacaohaven ter wereld. De gemeente moet zich zoveel mogelijk inspannen alle overgeslagen cacao fairtrade te laten zijn. Ook voor andere producten moet de gemeente op zoek gaan naar mogelijkheden om hier stappen in te zetten.

3.2 Wonen en stadsontwikkeling

De woningmarkt heeft het moeilijk: de bouw stagneert, het is moeilijker om een huis te kopen, te verkopen of te huren. De ChristenUnie heeft landelijk de afgelopen jaren een belangrijke rol gespeeld bij het op gang brengen van de noodzakelijke hervorming van de woningmarkt. Ook bij het laatste herfstakkoord hebben we ervoor gezorgd dat de BTW laag blijft. ok lokaal doet de ChristenUnie er alles aan om de woningmarkt te stimuleren, zodat starters een steuntje in de rug krijgen, er voldoende (geschikte) huurwoningen zijn en er ruimte is voor nieuwbouw. De veranderingen in o.a. de ouderenzorg vragen om een woningaanbod dat daarbij past.

Het ruimtelijk beleid moet mede ten dienste staan van de opdracht aan de mensen om als rentmeester de aarde op een verantwoorde wijze te ontwikkelen en te beheren. Keuzes die we nu maken hebben gevolgen voor de leefomgeving van toekomstige generaties. De gemeente heeft hierin een belangrijke regierol. Ecologische, economische en demografische ontwikkelingen maken het mogelijk en noodzakelijk dat er een omslag komt: van sloop en nieuwbouw naar hergebruik, van bebouwen van de open ruimte naar hergebruik en herstructurering van al bebouwd gebied. De gemeente zal duidelijke keuzes moeten maken. Ruimtelijke ordening is bij uitstek het onderwerp waar burgers bij betrokken moeten worden, want het gaat tenslotte over de kwaliteit van de eigen leefomgeving.

De bevolking van Amsterdam blijft groeien doordat Amsterdam aantrekkelijk is voor mensen van buiten. Om die groei op te vangen moeten veel woningen gebouwd worden. Daarnaast neemt de behoefte aan woningen toe omdat er gemiddeld steeds minder mensen per woning wonen. Veel mensen wonen liever in de stad en dicht bij hun werk. Daarom moet een groot deel van de woningbouw in de Metropoolregio Amsterdam binnen de grenzen van de gemeente Amsterdam plaatsvinden, door verdichting van de bouw.

Veel jongeren komen naar Amsterdam voor een opleiding of eerste baan. Velen vertrekken dan weer als dertiger met een gezin. Maar het moet ook mogelijk zijn dat mensen langer in Amsterdam blijven wonen. Er moet ook ruimte zijn voor gezinnen en ouderen. Dat betekent niet dat er alleen maar rijtjeswoningen met tuin en parkeerplaats gebouwd moeten worden. Het kan ook met slimme appartementen in aantrekkelijke, levensloopbestendige wijken. Amsterdam is voor iedereen, maar stedelijk leven vraagt inschikkelijkheid.

Woningcorporaties spelen een belangrijke rol in de voorziening van goede sociale huurwoningen en de leefbaarheid van wijken. Volgens het regeerakkoord komen de corporaties onder directe aansturing van gemeenten. De ChristenUnie geeft woningcorporaties de ruimte om innovatief, vraaggericht en toekomstvast te kunnen bouwen, maar biedt daarbij wel duidelijke kaders via een gemeentelijke woonvisie. Tegelijkertijd is het goed als corporaties van de keuzes die zij maken nadrukkelijker verantwoording afleggen aan de lokale samenleving (via hun bewoners, via de gemeentelijke aansturing). Dat geldt ook voor de salarissen van hun directeuren en toezichtsorganen,

Woningcorporaties dragen zorg voor voldoende sociale huurwoningen. Wanneer zij moeilijkheden ondervinden hun investeringen te financieren, zijn gemeentelijke of provinciale borgstellingen te overwegen. Woningcorporaties spelen ook een rol op de koopmarkt. De ChristenUnie juicht de ‘sociale koop’ toe. Het is goed dat er steeds meer goedkope koopwoningen komen, waarbij woningcorporaties via Verenigingen van Eigenaren medeverantwoordelijk blijven voor het beheer en de woningen uiteindelijk ook weer terugkopen. Dit helpt de kloof tussen huren en kopen dichten. Woningcorporaties hebben een blijvende taak ten aanzien van de leefbaarheid, op het niveau van de buurt en de wijk. Daarbij organiseren corporaties het leefbaarheidbeleid niet alleen voor maar vooral mét de bewoners. Het ontstaan van ‘Verenigingen van Wijkeigenaren’ is in dat kader een mooi model.

Woningbouwlocaties
  • Bouw waar mogelijk woningen in hoge dichtheid in het kerngebied (binnen de ring ten zuiden van het IJ). Veel mensen willen daar graag wonen. Er zijn bijvoorbeeld mogelijkheden in de Watergraafsmeer, maar er moet ook naar kleinere locaties gekeken worden.
  • Buiten het kerngebied is de woningdichtheid momenteel erg laag. Daar moet vooral gebouwd worden op plekken waar al goed openbaar vervoer is (of komt).
  • Belangrijk is dat er functiemenging komt op plaatsen die nu uitsluitend woongebieden zijn. Functiemenging kan ook door woningen te bouwen in kantoorgebieden, of door kantoren om te bouwen tot woningen.
  • Er worden nu woningen gesloopt die slechts enkele tientallen jaren oud zijn. Nieuwbouw moet wél geschikt zijn voor de toekomst.
  • Voor nieuwbouwwijken binnen de ring geldt dat veel ruimte te winnen valt wanneer er op straat minder plaats wordt gemaakt voor auto’s. Door de auto's in garages onder te brengen kunnen er op dezelfde oppervlakte meer woningen gebouwd worden, en wordt de openbare ruimte aantrekkelijker.
  • De hoogte van huren moeten afgestemd worden op de locatie, de gemeente moet daarop aandringen in Den Haag.
  • Steeds vaker krijgen jongeren een huis aangeboden in ruil voor de verplichting zich in te zetten voor de wijk. Dat is een goede ontwikkeling.
  • Nieuwbouw van sociale huurwoningen moet beperkt worden tot goedkope wijken. Er moet geen minimumpercentage sociale huurwoningen gehanteerd worden. In plaats daarvan moeten veel kleine koopwoningen worden gebouwd, en leegkomende distributiewoningen worden verkocht, zodat er voldoende aanbod is voor starters en huishoudens met lage inkomens.
  • Er moeten minder beperkingen worden gesteld aan het splitsen van woonhuizen in appartementen.
  • De gemeente handhaaft het kraakverbod.
  • Om leegstand te voorkomen moeten er meer mogelijkheden komen voor tijdelijke verhuur.
  • Het huidige erfpachtstelsel is niet meer van deze tijd, huizenbezitters worden al belast via de OZB en door middel van bestemmingsplannen kunnen wijken al geherstructureerd worden. De ChristenUnie streeft daarom naar hervorming van het erfpachtstelsel. Huizeneigenaren moeten de mogelijkheid krijgen om de grond onder hun huis van de gemeente te kopen.
  • De grondprijzen moeten op een maatschappelijk optimaal niveau liggen, de gemeente moet de monopoliepositie niet misbruiken. De grond moet niet zo duur zijn dat de gemeente grond ‘overhoudt’, maar ook niet zo goedkoop dat alle grond gekocht wordt om te bebouwen.
  • Gemeente moet energiebesparing door isolatie van bestaande woningen stimuleren. Voor huurwoningen ligt hier een belangrijke taak voor de woningcorporaties. Het is redelijk dat huurders iets meer huur gaan betalen als hun energierekening daardoor omlaag gaat.
  • Gemeente moeten erop toezien dat alle woningen een energielabel krijgen, zoals wettelijk verplicht is.
  • Het is belangrijk dat niet alleen studentenwoningen gebouwd worden, ook andere jongeren moeten een huis kunnen krijgen.
  • De gemeente moet alles in het werk stellen om uitbuiting van huurders te voorkomen, door voorlichting, de aanwezigheid van laagdrempelige juridische hulp en het hard aanpakken van zogeheten huisjesmelkers.
Woningmarkt
  • De hoogte van huren moeten afgestemd worden op de locatie, de gemeente moet daarop aandringen in Den Haag.
  • Steeds vaker krijgen jongeren een huis aangeboden in ruil voor de verplichting zich in te zetten voor de wijk. Dat is een goede ontwikkeling.
  • Nieuwbouw van sociale huurwoningen moet beperkt worden tot goedkope wijken. Er moet geen minimumpercentage sociale huurwoningen gehanteerd worden. In plaats daarvan moeten veel kleine koopwoningen worden gebouwd, en leegkomende distributiewoningen worden verkocht, zodat er voldoende aanbod is voor starters en huishoudens met lage inkomens.
  • Er moeten minder beperkingen worden gesteld aan het splitsen van woonhuizen in appartementen.
  • De gemeente handhaaft het kraakverbod.
  • Om leegstand te voorkomen moeten er meer mogelijkheden komen voor tijdelijke verhuur.
  • Het huidige erfpachtstelsel is niet meer van deze tijd, huizenbezitters worden al belast via de OZB en door middel van bestemmingsplannen kunnen wijken al geherstructureerd worden. De ChristenUnie streeft daarom naar hervorming van het erfpachtstelsel. Huizeneigenaren moeten de mogelijkheid krijgen om de grond onder hun huis van de gemeente te kopen.
  • De grondprijzen moeten op een maatschappelijk optimaal niveau liggen, de gemeente moet de monopoliepositie niet misbruiken. De grond moet niet zo duur zijn dat de gemeente grond ‘overhoudt’, maar ook niet zo goedkoop dat alle grond gekocht wordt om te bebouwen.
  • Gemeente moet energiebesparing door isolatie van bestaande woningen stimuleren. Voor huurwoningen ligt hier een belangrijke taak voor de woningcorporaties. Het is redelijk dat huurders iets meer huur gaan betalen als hun energierekening daardoor omlaag gaat.
  • Gemeente moeten erop toezien dat alle woningen een energielabel krijgen, zoals wettelijk verplicht is.
  • Het is belangrijk dat niet alleen studentenwoningen gebouwd worden, ook andere jongeren moeten een huis kunnen krijgen.
  • De gemeente moet alles in het werk stellen om uitbuiting van huurders te voorkomen, door voorlichting, de aanwezigheid van laagdrempelige juridische hulp en het hard aanpakken van zogeheten huisjesmelkers. 
Wijken
  • Zorg voor variatie in woninggrootte en -type binnen een wijk, zodat de bevolkingssamenstelling gevarieerd is en mensen een wooncarrière kunnen doorlopen binnen een wijk. Ouderen die hulpbehoevend worden, moeten zo lang mogelijk te midden van niet-hulpbehoevenden kunnen wonen om de optie van burenhulp te laten bestaan. Contact tussen buren, juist ook met de hulpbehoevenden onder hen, moet gestimuleerd worden.
  • Achterstandswijken moeten worden aangepakt met een combinatie van verbetering van (veiligheid in) de openbare ruimte, verbetering van de woningen, functiemenging en sociaal beleid.
  • In bestaande wijken met veel kleine woningen moeten woningen kunnen worden samengevoegd.
  • Voor nieuwbouwprojecten binnen een bestaande wijk is het een goed idee te overleggen met buurtbewoners die overwegen naar die nieuwbouw te verhuizen. Dat vergroot de kwaliteit van het ontwerp en de latere betrokkenheid van bewoners bij de buurt.
  • Nieuwbouwwoningen moeten duurzaam zijn: energiezuinig, van duurzame materialen, goed geventileerd.
  • Voor de leefbaarheid en sociale veiligheid is het goed als veel woningen een eigen voordeur aan de straat hebben. In hoge appartementencomplexen kan dat toegepast worden voor de benedenwoningen.
  • Er moeten meer autoluwe gebieden ontwikkeld worden. Die zijn zeer aantrekkelijk voor gezinnen, omdat kinderen daar veilig kunnen spelen, maar ook voor andere groepen.
  • Voorzieningen zoals winkels, scholen, en gezondheidscentra moeten in de wijken op loopafstand beschikbaar zijn.
  • De openbare ruimte moet zorgvuldig ingericht worden. Wanneer allerlei verschillende diensten de openbare ruimte inrichten (de een doet afvalbakken, de andere fietsenrekken, de andere de wegen) moeten zaken goed afgestemd worden.
  • Op zoveel mogelijk plaatsen in de stad moet gebruikt worden gemaakt van ondergrondse vuilcontainers.
  • Overal in de stad kunnen postzegelparken aangelegd worden: kleinschalige openbare ruimte waar het goed verblijven is.
  • Er moeten voldoende speelmogelijkheden zijn voor kinderen, maar ook voor voorzieningen voor tieners.
  • Het aanwijzen van kansenzones in Amsterdam (zoals in Noord en Zuidoost is gebeurd) lijkt succesvol te zijn: ondernemers worden gestimuleerd in een wijk te blijven of zich er te vestigen. Dat is goed voor de leefbaarheid.
  • Behoud historische monumenten, in de binnenstad maar ook daarbuiten. Het gaat daarbij niet alleen om gebouwen maar ook om de stedenbouwkundige structuur.
  • De ChristenUnie is tegen verstedelijking van bestaande dorpskarakters in Amsterdam, zoals die te vinden zijn in Driemond, Zunderdorp en Holysloot. Faciliteiten als een buurtsupermarkt moeten daar zoveel mogelijk behouden worden.
  • Kerken die op zoek zijn naar een nieuwbouwlocatie, moeten de mogelijkheid krijgen te bouwen op plaatsen waar ze echt zichtbaar zijn voor de buurt.
Woningcorporaties
  • De belangrijkste taak van woningcorporaties moet zijn: woningen realiseren voor lage inkomensgroepen en anderen die niet zelfstandig in hun huisvesting kunnen voorzien.
  • De gemeente moet er zicht op houden dat er een relatie blijft tussen huurders en corporaties.
  • Omdat de corporaties de gemeente nodig hebben, kan de gemeente eisen stellen op het gebied van transparantie, beloningen en dergelijke.
Groen en water
  • De kwaliteit van veel parken kan nog verhoogd worden, zoals in het Westerpark gebeurd is. De gemeente neemt maatregelen tegen zwerfafval (beboeten moet mogelijk zijn) en zorgt voor  goede verlichting in de parken.
  • Het groen buiten de stad krijgt ook steeds meer het karakter van parken. Dit geldt zeker voor de scheggen, de groene zones die ver de stad in steken. Die zorgen ervoor dat je van waar ook in de stad binnen tien minuten met de fiets voor je gevoel de stad uit kunt zijn. Die kwaliteit van Amsterdam moet beschermd worden.
  • Bij de hoofdgroenstructuur moet niet alleen rekening worden gehouden met recreatief gebruik, maar ook met ecologische verbindingen.
  • Het IJ moet behouden blijven in zijn huidige omvang, zowel vanwege de waterbergingsfunctie als vanwege de typerende Amsterdamse uitstraling.
  • De verharding (asfalt, baksteen) moet beperkt blijven, zodat regenwater makkelijk weg kan. Een mogelijkheid is de toepassing van ‘groene daken’.

3.3 Energie, klimaat en milieu         

Amsterdam afvalvrij

Iedere dag produceren we afval. In dat afval zitten waardevolle grondstoffen die niet verloren mogen gaan. Beter kunnen we afval zien als grondstof. We moeten naar een circulaire economie. Als afval goed gescheiden en efficiënt wordt ingezameld, kunnen de grondstoffen worden aangeboden voor hergebruik en kan de afvalstoffenheffing naar beneden. Inzameling van plastic moet op loopafstand van inwoners.

Amsterdam groen

Het is belangrijk om te weten waar ons eten vandaan komt. Stadslandbouw is daar een goed idee voor. Het verlevendigt de stad, brengt onze voedselproductie dichter bij huis en maakt de openbare ruimte groener en leefbaarder. De gemeente geeft aan welke gronden er geschikt zijn om (tijdelijk) een stadsakker te beginnen

Amsterdam energiek

Het wordt steeds eenvoudiger om zelf energie op te wekken. Als steeds meer mensen zonne-energie gaan opwekken, neemt het gebruik van fossiele brandstof af. De gemeente stimuleert mensen om zelf zonnecellen te plaatsen. De gemeente doet alles om zelf zo min mogelijk energie te gebruiken en zoveel mogelijk energie op te wekken. Voorbeelden daarvan zijn duurzame straatverlichting, elektrische auto’s, en zonnepanelen op gemeentelijke gebouwen.

Amsterdam van ons

De openbare ruimte is van ons allemaal. Vanouds beheert de gemeente de ruimte maar dat kan ook heel goed door bewoners gedaan worden. Als de bewoners het zelf doen, wordt de kwaliteit van het groen hoger en de wijk leuker. De wijk wordt beter onderhouden en het versterkt de sociale samenhang.

Klimaat en energie
  • We zetten in op een energietransitie: van fossiele naar duurzame brandstoffen, zoals zonne-energie en windenergie.
  • Duurzaamheid pakt de ChristenUnie integraal aan: het onderwerp wordt in ieder beleidsstuk waar het relevant is, meegenomen.
  • De gemeente stelt een klimaatactieplan op met aandacht voor innovatieve ontwikkelingen.
  • De Amsterdamse lucht is nog veel te vies, vooral langs de grote verkeersaders. De gemeente komt met een actieplan met meetbare doelstellingen en aandacht voor particulier initiatief
  • De milieuzone voor vrachtverkeer moet grondig geëvalueerd worden. Wellicht is uitbreiding van het systeem noodzakelijk.
  • In de haven aangemeerde schepen moeten gebruik maken van walstroom, en niet zelf energie opwekken met smerige dieselgeneratoren.
  • Wanneer de normen voor luchtkwaliteit worden gehaald, moeten maatregelen die zijn ingevoerd om dat te bereiken niet ongedaan gemaakt worden. Er is niks mis met lucht die nog gezonder is dan de norm.
  • In de verkeers- en vervoersplannen wordt CO2-emissiereductie integraal opgenomen. Daarbij wordt aandacht besteed aan alternatieven voor de auto, het stimuleren van gebruik van openbaar vervoer en fietsverkeer.
  • De ChristenUnie stimuleert initiatieven van woningeigenaren, buurten en andere verenigingen/stichtingen ten aanzien van de aanschaf van energiebesparende producten. Hierbij valt te denken aan zonnepanelen, zonneboilers, warmtepompen, isolatie, windenergie of groene daken, bijvoorbeeld door duurzaamheidsleningen.
  • Er is sprake van uniforme en actuele energievoorschriften in de te verstrekken milieuvergunningen en een adequaat handhavingsbeleid.
  • De opkomst van milieubelastende verwarmde terrassen dient te worden tegengegaan.
  • Vogelvriendelijk bouwen wordt gestimuleerd.
  • Energiebesparing door winkels wordt gestimuleerd (bijvoorbeeld gesloten toegangsdeuren).
  • Afval wordt bij de bron gescheiden. Dit leidt tot lagere lasten voor de burger en afval wordt gebruikt als grondstof.
  • Om Amsterdam klimaatproof te maken, zal de gemeente samen met bijvoorbeeld het waterschap een waterplan opstellen en/of uitvoeren.
  • Er komen meer laadpunten voor elektrische auto's.
  • De productie en verkoop van streekproducten wordt gestimuleerd.
  • Duurzaamheidscorporaties van inwoners en/of bedrijven worden aangemoedigd.
Afvalinzameling
  • Het is belangrijk dat Amsterdam een schone stad is. Zwerfvuil en de hondenpoepvervuiling worden aangepakt door mensen daadwerkelijk te beboeten bij overtredingen.
  • Het bevestigen van allerlei reclamemateriaal aan bijvoorbeeld auto’s en fietsen is hinderlijk en zorgt bovendien voor veel zwerfvuil. De ChristenUnie wil dat dit in Amsterdam verboden wordt.
  • Er zijn voldoende (ondergrondse) containers voor onder meer glas, kleding, kunststoffen, papier en waar mogelijk ook sap- en melkpakken en blik.
  • Te veel nog bruikbaar afval wordt verbrand. De gemeente Amsterdam zet maximaal in op recycling van het afval van huishoudens, bedrijven en de gemeente. Zij maakt hierbij optimaal gebruik van de reeks beschikbare sorteercapaciteit bij sorteerbedrijven.
  • Een eigen sorteerinstallatie van de gemeente is niet nodig, minder efficiënt en bovendien een groot financieel risico. De gemeente verbrand alleen afval dat niet verder gerecycled kan worden en zet in op maximale terugwinning van energie. In samenwerking met de andere afvalverbranders en het Rijk wordt gewerkt aan reductie van de capaciteit voor afvalverbranding.
  • Al het afval in de restafvalbak van de gemeentelijke milieustraten moet verplicht nagescheiden worden, aangezien sorteerders hiervan vaak nog tientallen procenten alsnog kunnen recyclen.
Stimuleren
  • Educatie en voorlichting aan kinderen (en hun ouders) over het belang van natuur en landbouw is belangrijk.
  • Er wordt gewerkt aan bewustwording van milieugedrag bij kinderen en volwassenen en ondernemers.
  • Er wordt meegedaan aan landelijke dagen rond afval en zwerfvuil
Het goede voorbeeld geven
  • De eigen gemeentelijke organisatie wordt doorgelicht op energiezuinigheid.
  • Bij bestaande gemeentelijke gebouwen streeft de gemeente naar een minimale energiebesparing van 2% per jaar en 40% opwekking en/of inkoop van duurzame energie.
  • De leveringscontracten met energiebedrijven zijn gebaseerd op 100% duurzame energie.
  • In de komende raadsperiode wordt bij het gemeentelijk inkoopbeleid duurzaamheid een zwaarwegende factor en zijn bij offerteaanvragen duurzaamheidscriteria opgenomen.
  • Mogelijkheden om het stroomverbruik lokaal op te wekken, worden gebruikt.
  • Er zijn steeds meer en betere elektrische auto’s. De gemeente geeft het goede voorbeeld door ook zelf gebruik te maken van elektrische auto’s.
  • Bij verlichting in de openbare ruimte worden moderne technieken toegepast (o.a. LED-verlichting). Door het gebruik van LED-verlichting kan er 30 tot 40% energie bespaard worden.
  • De ChristenUnie gaat voor een zuiniger en schoner eigen wagenpark (toepassen van roetfilters en/of gebruik van alternatieve brandstoffen).
  • Het afschaffen van de kapvergunning voor niet-monumentale bomen is wenselijk voor inwoners en bedrijven. De gemeente werkt daarbij met een lijst van beschermde/ monumentale bomen. Een herplantplicht is daarbij belangrijk.
  • Goede regels vragen om goede handhaving, zoals bijvoorbeeld de milieuregels. De gemeente zoekt daarbij stevige samenwerking en afstemming met provincie, waterschap en justitie.

3.4 Verkeer, vervoer en infrastructuur 

Verkeer is geen doel op zich, maar een middel. Mensen verplaatsen zich om anderen te ontmoeten en activiteiten te ontplooien. Goederen worden vervoerd van de plaats waar ze geproduceerd worden naar de plaats waar ze nodig zijn. Vervoer heeft daarmee een belangrijke economische en sociale functie. Maar vervoer brengt ook allerlei kosten met zich mee: geld, tijd, ruimte, ongelukken, luchtvervuiling en geluidsoverlast. Het beleid moet er op gericht zijn het vervoer te faciliteren dat nuttig is voor Amsterdam en zijn inwoners, maar daarbij ruimtebeslag, onveiligheid en milieubelasting te beperken. 

Voetgangers

Lopen is milieuvriendelijk, vraagt geen parkeerruimte, en is bovendien gezond. Omdat lopen de minste maatschappelijke kosten heeft moet de keuze voor lopen boven andere vervoerswijzen worden gestimuleerd.

  • Voldoende brede en obstakelvrije trottoirs voor de voetganger zijn essentieel in de stad. Zo nodig moeten  straten  daarvoor  autovrij  en  soms  zelfs  fietsvrij (vooral in het centrum)  worden  gemaakt.  Aanleg  van  vrije fietspaden moet niet ten koste gaan van de benodigde ruimte voor voetgangers.
  • Veilige looproutes naar scholen krijgen prioriteit.
  • Bij de instelling van verkeerslichten dient terdege rekening te worden gehouden met voetgangers.
  • Bij terrassen op de openbare weg moet ruimte en veilige doorgang vrij blijven voor voetgangers.
Fietsers

Fietsen  is  sneller  dan  lopen, maar vraagt  wel  parkeerruimte voor  de fiets.  Voor  het vervoeren van meerdere  kinderen  of  beperkte  hoeveelheden  goederen  zijn  bakfietsen  en  fietskarren  handig.  Voor fietsers is de opbouw van een fietsroutenetwerk belangrijk. De afgelopen jaren is het fietsverkeer sterk toegenomen, hiervoor is een aangepast fietsnetwerk noodzakelijk.

  •  Binnen de bebouwde kom horen brommers altijd op de rijbaan en niet op het fietspad. Dus ook bij grote kruispunten.
  • Als hoofdfietsroutes door een (bedrijven)park lopen moet er een alternatieve route zijn die ook 's nachts sociaal veilig is en waar zo nodig gladheidsbestrijding is.
  • Woningen dienen zo veel mogelijk voorzien te zijn van een berging waarin je fietsen kunt stallen. In buurten waar die ontbreken zijn fietsenstallingen nodig. 
  • Voor bezoekers (en bewoners die hun fiets liever buiten zetten) zijn fietsenrekken op straat nodig. Het is belangrijk dat er overal voldoende rekken zijn, en van goede kwaliteit (fiets vast kunnen zetten, voldoende manoeuvreerruimte). 
  • Boodschappen doen moet lopend of op de fiets kunnen. Bij  winkels moet daarom volop gelegenheid aanwezig zijn om fietsen te stallen (in de wijken, niet in de Kalverstraat). 
  • Collectieve  fietssystemen  moeten  bevorderd  worden.  Het  meest  kansrijk  is  de  OV-fiets,  die daarom veel steun verdient. Naast NS-stations zouden deze ook beschikbaar moeten zijn bij enkele metrostations (denk aan Weesperplein en Kraaiennest), busstations, parkeergarages en P&R-terreinen. 
  • Het verwijderen van ongebruikte fietsen moet veel frequenter gebeuren om fietsenstallingen vrij te houden.
  • Fietsen die buiten de rekken staan mogen alleen worden weggeknipt wanneer er genoeg plek in de rekken is, of wanneer ze de doorgang belemmeren.
  • Fietsen  moet  gepromoot  worden.  Goede  fietsen  van AFAC  zouden  betaalbaar  moeten worden aangeboden  aan  minder  bedeelden.  Fietslessen  zijn  belangrijk,  zowel  voor  kinderen  als  voor volwassenen.
  • De  elektrische  fiets  is  in  opkomst.  Dat  heeft  voordelen  (meer  mensen  gaan  fietsen)  maar ook nadelen  (veel  slechter  voor  het  milieu  dan  gewoon  fietsen).  Ook voor elektrische fietsen gaan regels gelden op het fietspad, om de verkeersveiligheid te bewaken.
  • Brommers  zijn  erg vervuilend  en  heel vaak  betrokken bij verkeersongevallen.  De  gemeente moet op zoek naar mogelijkheden om het gebruik ervan te ontmoedigen.
  • Snorfietsen zorgen op de drukke fietspaden vaak voor overlast en gevaarlijke situaties. De ChristenUnie wil deze overlast terugdringen. Hierbij kan gedacht worden aan automatische controles op snelheid en het verplaatsen van dit verkeer naar de rijbaan. Bij dit laatste is een helmplicht een vereiste.
  • Bestaande fietspaden moeten waar nodig en mogelijk worden verbreed, om de stroom fietsers goed te kunnen verwerken. Eventueel gebeurt dit ten koste van enkele parkeerplaatsen.
  • Om de druk op het fietsroutenetwerk te verdelen moeten er alternatieve hoofdfietsroutes worden onderzocht en aangelegd. Hiermee kunnen de echt drukke fietsroutes (zoals de Stadhouderskade en Weesperzijde) worden ontlast en blijft de fiets ook de komende jaren een aantrekkelijk vervoersmiddel.
Auto

De auto is voor een deel van de Amsterdammers een cruciaal vervoermiddel, met allerlei voordelen ten opzichte van alternatieven zoals de fiets en het openbaar vervoer. De auto heeft echter ook belangrijke nadelen. In de eerste plaats neemt een auto nogal wat ruimte in. Ten tweede draagt het autoverkeer flink bij aan de Amsterdamse luchtvervuiling en gebruikt de auto veel meer energie dan het openbaar vervoer. De ChristenUnie wil daarom het gebruik van de auto terugdringen, maar wel stapsgewijs, vanwege de belangrijke plaats die de auto nu nog inneemt in het verkeer.

  • Bezoekers van Amsterdam moeten zo min mogelijk met de auto de stad ingaan. Hoge parkeertarieven zijn daarom begrijpelijk, al lijkt het maximum inmiddels wel bereikt. Er moeten meer mogelijkheden komen om de auto buiten de ring achter te laten om vervolgens met het openbaar vervoer de stad in te trekken. Bestaande P&R-terreinen worden waar nodig uitgebreid. Op de A10 komen digitale P-route borden, die aangeven op welk terrein nog plekken beschikbaar zijn.
  • De ChristenUnie juicht de nieuwe mogelijkheden voor (elektrisch) autodelen toe. Gezocht moet worden naar verdere stimulansen voor bewoners om het aandeel van deelauto’s toe te laten nemen.
  • Als in winkelstraten met doorgaand verkeer ruimte tekort is doordat parkeerplaatsen gewenst zijn moet dat opgelost worden door eenrichtingsverkeer voor auto's, en niet ten koste van voetganger, fietser of OV.
  • De jaarlijkse 'autovrije' dag moet worden omgezet in een jaarlijkse ‘milieudag’. Op deze dag staat Amsterdam extra stil bij diverse oplossingen voor een schonere stad, waaronder autodelen, openbaar vervoer en afvalscheiding.
  • Dertigkilometerzones blijken goed voor veiligheid, doorstroming en milieu. Die kunnen op meer plaatsen worden ingesteld. 
  • Het zou goed zijn delen van het centrum (zoals de Dam) autovrij te maken. Dat kan door parkeergarages voor bewoners met parkeervergunningen te bouwen aan de rand van het centrum. Ook kan het toerisme een boost krijgen als een deel van de grachtengordel autovrij gemaakt wordt.
  • Dubbeltjeszones moeten afgeschaft worden. Enerzijds om korte autoritten te ontmoedigen, anderzijds om te zorgen dat er voldoende vrije parkeerplaatsen beschikbaar zijn, met name in winkelstraten. Via het stellen van een maximale parkeertijd in winkelstraten is er voor de klanten meer plek.
  • Doorgaand verkeer dwars door het centrum moet voorkomen worden. Voorbeelden zijn de S100 en de Jan van Galenstraat. Beiden behoren tot de meest vervuilde zones in de stad.
  • Amsterdamse grond is duur en de parkeerdruk in grote delen van Amsterdam enorm. En gezien de grote vraag naar parkeerplaatsen, is het vreemd dat de prijs voor een parkeervergunning toch relatief laag blijft. Hierdoor gaat er geen prikkel uit om ondergrondse parkeergarages te realiseren bij nieuwbouwpanden en is de verhouding tussen bezoekerstarieven en parkeervergunningen zoekgeraakt. Het komt er daarom op neer dat autobezit op dit moment door de gemeente gesubsidieerd wordt, en daar wil de ChristenUnie mee stoppen. Daarom zullen parkeervergunningen in prijs moeten worden verhoogd. Dat moet per direct gelden voor nieuw uitgegeven vergunningen; al uitgegeven vergunningen kunnen in een periode van enkele jaren stapsgewijs duurder worden gemaakt. Daardoor zal de vraag afnemen. Wachtlijsten kunnen daardoor verdwijnen. Verder kan de ruimte die op straat ontstaat gebruikt worden voor andere zaken. Bijvoorbeeld voor terrassen, voor groen of voor spelende kinderen.
  • Parkeergarages kunnen efficiënter benut worden. Waar sommige garages nu overdag volstaan met bezoekers en werknemers in Amsterdam staan deze in de nacht leeg. Er moeten stimulansen komen om auto’s ‘s nachts niet op straat maar in parkeergarages te parkeren. Q-Park is hier recentelijk mee begonnen, maar er is nog verdere uitbreiding van dit programma nodig.
  • In nieuwbouwwijken kunnen appartementenblokken of huizen met parkeergarages gebouwd worden. Daarmee kunnen sommige kleine straten geheel autovrij worden gemaakt, wat grote voordelen heeft voor de veiligheid en de leefbaarheid.
  • Overwogen moet worden meer parkeergarages te bouwen aan de rand van de oude stad (Surinameplein). Op dergelijke plaatsen kan het autoverkeer direct vanaf de ring A10 de garage in. Voorwaarde is wel dat er uitstekende OV-verbindingen en fietsenstallingen zijn. Deze parkeergarages zorgen voor een afname van het autoverkeer de stad in en bevorderen daarmee de lucht- en leefkwaliteit.
  • De ChristenUnie wil de luchtkwaliteit in het centrum verbeteren. Een mogelijkheid hiertoe is het instellen van een milieuzone, waardoor vervuilende auto’s geweerd worden. Een andere oplossing is het aanbieden van subsidie op laadpalen op het moment dat een vervuilende auto wordt omgeruild voor een schone elektrische auto. In 2015 gaan strengere normen gelden, waardoor het nodig is grote stappen te maken in de luchtkwaliteit. 
  • In het belang van de gezondheid en welbevinden van de bewoners in de omgeving van de A10 wordt het verlagen van de maximumsnelheid naar 80km/uur opnieuw stevig bepleit.
Openbaar vervoer

Openbaar vervoer zorgt voor milieuvriendelijk vervoer van een groot aantal mensen in en naar de stad. Het neemt veel minder ruimte in dan de auto en is op grote afstanden sneller dan de fiets. Een fijnmazig systeem met frequente verbindingen schept een OV-systeem waar mensen op kunnen vertrouwen.

  •  Drukke buslijnen binnen de ring moeten zo mogelijk omgezet worden in tramlijnen (15, 21, 22, 170). Diverse tramlijnen kunnen via de Zuidas doorgetrokken worden naar Buitenveldert en Amstelveen, mogelijk zelfs naar Uithoorn en Aalsmeer. Dit biedt nieuwe mogelijkheden voor het tramnet en verbetert de luchtkwaliteit. Tram- en buslijnen moeten goed aansluiten op metro- en treinstations. 
  • In 2017 is volgens de huidige verwachtingen de Noord/Zuidlijn gereed. Dit vraagt om een veranderd netwerk van trams en bussen in en rond Amsterdam. De ChristenUnie wil het railnetwerk als ruggengraat van het openbaar vervoer. Dit houdt in dat trams van Oost naar West vaker rijden en meer mensen zullen vervoeren naar metrohaltes. Trams die parallel met de metro lopen (op dit moment 4, 16 en 24) zullen juist minder frequent gaan rijden, omdat veel mensen gebruik maken van de metro voor de langere afstanden. Bij de ingebruikname van deze metrolijn moet goed worden gekeken welke nieuwe verbindingen kunnen ontstaan en welke oude verbindingen kunnen verdwijnen. Het is mogelijk dat hierbij tramlijnen worden gewijzigd, opgeheven of nieuwe lijnen gecreëerd worden.
  • Regionale bussen die nu nog vaak het centrum inrijden zullen vaker een metrohalte als eindhalte hebben. Reizigers kunnen overstappen waardoor het centrum ontlast wordt en de reistijd bij een frequente metroverbinding verkort wordt. Een voorwaarde hiervoor is tariefintegratie, zodat reizigers geen dubbele opstapkosten betalen. Een tweede voorwaarde is dat de overstapstations compact zijn ingericht en een snelle overstaptijd kunnen bieden.
  • De ChristenUnie wil de stations en bushaltes aan de randen van Amsterdam aantrekkelijker maken voor overstappen naar het lokale openbaar vervoer. Hiermee wordt het drukke Centraal Station gedeeltelijk ontlast. Vanaf de randstations (Bijlmer, Zuid, Sloterdijk, Buikslotermeerplein, Amstel, en andere) moeten frequente (metro- en tram)verbindingen met het centrum van de stad en andere belangrijke bestemmingen als onderwijsinstellingen en kantoorgebieden worden aangeboden. Hierdoor reist men niet meer naar het CS terwijl de eindbestemming buiten het centrum ligt. Hiervoor zijn naast de Noord/Zuidlijn nog enkele nieuwe verbindingen nodig, zoals een verlenging van lijn 10 naar Sloterdijk. Veel treinen blijven wel doorrijden naar CS, maar de reizigers worden beter gespreid over de stad, wat zorgt voor minder druk op het centrum en het openbaar vervoer in het centrum.
  • De geldigheid van kaartjes mag niet beperkt zijn tot een bepaald vervoerbedrijf. Tariefintegratie binnen het regionale OV moet hierbij worden ingevoerd, waarbij het zonder extra kosten mogelijk moet zijn (een gedeelte van) een reis met lokaal OV in plaats van trein te maken vice versa.
  • De Zuidtangent (lijn 300) moet worden doorgetrokken naar IJburg. Er moet een nieuwe snelle verbinding komen van Zaandam via Noord naar IJburg.
  • Het dagnet moet doorrijden tot minimaal 1:00 uur. Er moet in ieder geval goede aansluiting zijn op de reguliere treinen van de NS (dus niet de treinen van het nachtnet). 
  • Het nachtnet van bussen moet elke nacht blijven rijden.
  • Kleine busjes kunnen een oplossing zijn, zoals in Zuidoost. Het verdient echter de voorkeur daar de infrastructuur zo aan te passen dat gewone bussen de woonwijken en winkelcentra beter kunnen ontsluiten.
  • Uitstoot van vervuilende stoffen door bussen moet beperkt worden, omdat bussen veel rijden, juist in de stad, en vanwege de voorbeeldfunctie van het OV. De eisen moeten echter niet zo streng worden dat de hoge kosten daarvan beperking van het voorzieningenniveau nodig maken.
  • De OV-chipkaart mag geen drempel vormen voor gebruik van het openbaar vervoer. De kaart moet betrouwbaar en controleerbaar zijn. Voor incidentele gebruikers moeten losse kaartjes beschikbaar zijn, ook tegen een redelijk tarief in de voorverkoop. Het moet net als met de strippenkaart mogelijk zijn tegen een laag tarief bijvoorbeeld kinderen mee te nemen.
  • Er moeten op bepaalde drukke haltes kaartautomaten geplaatst worden, waar wegwerpkaarten te koop zijn en de OV-chipkaart op te laden is. Deze automaten moeten laagdrempelig zijn en voor toeristen goed bruikbaar. Dit scheelt tijd bij het instappen en versnelt daarmee de reis.
  • Er moet veel strenger worden gehandhaafd in het openbaar vervoer, en daarbij mag vaker gebruik gemaakt worden van controleurs in burger, om de pakkans te verhogen. Pakkans van zwartrijders in sommige bussen is nu soms bijna nul.  Frequente controles maken zwartrijden onaantrekkelijk en verlagen daarmee het percentage niet-betalende reizigers.
  • De ChristenUnie wil het invoeren van langere trams in Amsterdam onderzoeken. Trams moeten nu vaak onnodig vaak rijden vanwege capaciteitsproblemen. Dit kost veel geld aan personeel, terwijl het de perceptie vanuit reizigers nauwelijks verbetert. Lijnen waar dit van toepassing is zijn de lijnen naar Osdorp en IJburg.
  • De ChristenUnie wil de rol van de conducteur in de tram kritisch onder de loep nemen. Een alternatief is bijvoorbeeld de rondlopende conducteur (zoals in Rotterdam). Een rondlopende conducteur biedt de mogelijkheid reizigers bij elke deur te laten instappen, wat op drukke haltes veel tijd kan schelen en reizigers beter spreidt. Dit versnelt het openbaar vervoer op drukke lijnen. Ook kunnen conducteurs ingezet worden als servicemedewerkers of onderdeel van controleteams. Kijk maar naar het succes van de servicemedewerkers van het GVB op het CS.
  • Punctueel openbaar vervoer is belangrijk voor reizigers. Te vroeg vertrekken moet daarom meer worden voorkomen door middel van strengere controles van vervoerder en de stadsregio.
  • Er moet in de dienstregeling meer worden gedifferentieerd per dag. Reizigers in lege trams op maandagavond moeten nu volgens de dienstregeling vaak wachten op instappers van de donderdagavond. Dit zorgt op de donderdagavond voor een krappe dienstregeling, terwijl op maandag deze juist te ruim is, waardoor het openbaar vervoer onnodig langzaam is.
  • Ruimtelijke ontwikkelingen moeten afgestemd worden op openbaar vervoer. Het openbaar vervoer is een onderdeel van elke stad, en moet al bij de eerste planfase betrokken worden.
  • De doorstroming moet gewaarborgd worden door meer vrije bus- en trambanen aan te leggen en door verkeerslichtbeïnvloeding. Hiermee kan de reistijd aanzienlijk worden beperkt en wordt het openbaar vervoer een aantrekkelijk alternatief voor de auto.
  • Stadsdelen moeten streng toezien op de beschikbaarheid van infrastructuur voor tram en bus. 
  • Verkeersmaatregelen van stadsdelen mogen niet leiden tot hogere exploitatiekosten of lagere kwaliteit van het OV. Dat betekent niet dat maatregelen ter verbetering van de verkeersveiligheid uit den boze zijn.
  • De kwaliteit van knooppunten zoals stations is belangrijk. De gemeente dient zorg te dragen voor een goede inrichting van de openbare ruimte rond een knooppunt. De gemeente zorgt ook voor afstemming met vervoerders, Stadsregio en andere betrokken partijen (zodat ook zaken als bewegwijzering goed geregeld zijn).  Het openbaar vervoer is een keten, waarbij uniformiteit, snelheid, gemak en kwaliteit de sleutel vormen. Bij knooppunten zou daarom goede actuele reisinformatie snel zichtbaar moeten zijn, en zijn looproutes duidelijk aangegeven, volgens een uniforme huisstijl.
  • Wat nu nog de sprinters van NS zijn moet uitgebouwd worden tot de ruggengraat van het OV binnen de Metropoolregio Amsterdam. Deze Amsterdamse RegioTreinen moeten snelle en frequente verbindingen bieden van de kernen in de Metropoolregio (Zaandam, Haarlem, Breukelen en Almere) naar de belangrijkste bestemmingen binnen de gemeente Amsterdam (CS, ring, Bijlmer, Zuidas). Hiervoor zijn nieuwe stations nodig. Ook een aansluiting Lelylaan-Zuid moet overwogen worden. Waar uitbreiding op de korte termijn niet mogelijk is moeten deze RegioTreinen keren op randstations in de gemeente, vanwaar reizigers per lokaal OV verder kunnen reizen. Een goede en frequente aansluiting van dit lokaal OV is hiervoor noodzakelijk.
  • De capaciteit op het spoornetwerk rondom Amsterdam moet omhoog. De gemeente Amsterdam moet bij het ministerie van Infrastructuur en Milieu inzetten op een uitbreiding van de infrastructuur op drukke trajecten in de regio en snelheidsverhoging rondom het CS.
  • De ChristenUnie wil een breed onderzoek doen naar uitbreiding van het metronetwerk van Amsterdam. Er moet worden gekeken naar diverse groeimogelijkheden en de kosten en baten daarvan. Voorbeelden zijn het verlengen van de ringlijn naar CS of Noord, het verlengen van de Noord/Zuidlijn naar Schiphol, het verbinden van IJburg en een nieuwe lijn van (Zuid)Oost naar West. Belangrijk is dat een uitbreiding geleidelijk en goed onderbouwd gaat.
  • Automatisch rijden zorgt voor een snel, efficiënt en veilig metronet. Metrobestuurders worden ingezet als serviceverleners en zorgen voor hulp waar nodig. Automatisch rijden moet daarom waar mogelijk zo snel mogelijk worden ingevoerd.
  • Almere gaat verdubbelen in omvang. De groei van verkeer die dat met zich meebrengt, wordt zoveel mogelijk door het spoor opgevangen. Er moet verder onderzoek worden gedaan naar uitbreiding van de railverbindingen tussen Amsterdam en Almere.
Personenvervoer over water

De fietsverbindingen met Amsterdam-Noord moeten verbeterd worden. Aanleg van extra bruggen is echter niet wenselijk. Vanwege de scheepvaart zouden dat hoge en beweegbare bruggen moeten zijn, die lastig inpasbaar zijn en het zicht over het IJ aantasten. 

  • Aantal, capaciteit, en bedieningstijden van de veerverbindingen over het IJ moeten uitgebreid worden.
  • De ChristenUnie steunt de proef voor een pont vanaf het Oostelijk Havengebied naar Noord. Hiermee wordt Noord meer met de stad verbonden en wordt het toch al drukke centrum ontlast. Ook de reistijd tussen Noord en Zuidoost wordt hierdoor aanzienlijk minder.
  • Er moeten strenge milieueisen gesteld worden aan rondvaartboten en ponten.
  • Er moet gezocht worden naar mogelijkheden om meer vervuilende boten meer havengeld te laten betalen.
  • Er komt voldoende schuilgelegenheid voor wachtende passagiers van de ponten. Hoogste prioriteit heeft daarbij de kant van het centraal station, vanwaar alle ponten vertrekken naar Noord.
Taxi

Een goed functionerend taxisysteem is een nuttige aanvulling op andere vervoermiddelen. Het laatste jaar is met het invoeren van een nieuw vergunningensysteem al veel verbeterd. Toch blijven de taxi’s in Amsterdam helaas niet goed functioneren. Striktere handhaving is nodig, mogelijk in combinatie met aanpassing van de regels. Het voordeel van taxi's boven particuliere auto's was altijd dat ze geen parkeerruimte innemen. Door het betaald parkeren wordt het gebruik van de particuliere auto echter al  afgeremd. Taxi's krijgen allerlei voordelen (gratis staan op standplaatsen op heel dure locaties, gebruik vrije trambaan), maar die voordelen komen niet via de tarieven ten goede aan de gebruikers.

  • Het is daarom beter de huidige openbare taxistandplaatsen af te schaffen. In plaats daarvan kan aan taxicentrales de mogelijkheid worden geboden een particuliere standplaats te huren.
  • Zolang er nog taxistandplaatsen zijn: optreden tegen het laten draaien van de motor op de standplaats.
  • Op termijn krijgen alleen elektrische taxi's toestemming tram- en busbanen te gebruiken.
  • Zaken als fysiek geweld, het weigeren van een rit, niet op de meter rijden, niet in de buurt van de taxi blijven, het niet opvolgen van aanwijzingen en het uitlenen van de slagboompas of vergunning moet veel sneller leiden tot het intrekken van de vergunning. De gemeente moet daarop blijven hameren bij het ministerie van I&M.
Goederenvervoer

Goederenvervoer is nodig, maar zorgt ook voor veel overlast. Dat moet daarom in de stad geregeld worden op een manier die vriendelijker is voor mens en milieu.

  • Winkelgebieden (met name die in het centrum) moeten worden aangemoedigd om gezamenlijke toelevering van producten en goederen naar de winkel op te zetten. Een systeem als goederentrams die vanaf plekken aan de ring rijden is hiervoor denkbaar. Ook kan gedacht worden aan centra van waaruit goederen in (elektrische) vrachtwagens naar een winkelgebied rijden en de winkels bevoorraden. Dit scheelt een hoop halflege vrachtwagens in het centrum en zorgt voor een schoner milieu.
  • Er moeten meer parkeerplaatsen worden aangewezen voor laden en lossen. Er moet streng worden opgetreden tegen bestelwagens en dergelijke op fiets- en voetpaden. (Dat moet hooguit mogelijk zijn voor een verhuizing, met een speciale vergunning en een verkeersregelaar.)
  • Wellicht is goederenvervoer over water een mogelijkheid om de overvolle wegen te ontlasten.
Verkeersveiligheid

Het verkeer in Amsterdam veroorzaakt nog te veel doden en gewonden, helaas ook onder kinderen. Ook voor bezoekers van de stad is Amsterdam een grote verkeersjungle. Het beleid moet er op gericht zijn het aantal slachtoffers te beperken, dit kan door een gezamenlijke aanpak in verkeersonderwijs, voorlichting, handhaving en aanleg van veilige infrastructuur. Amsterdam moet weer een stad worden waar ook de ‘zwakkere’ verkeersdeelnemer zich veilig kan voelen en zich zelfstandig kan verplaatsen.

  • Op alle basisscholen en scholen voor voorgezet onderwijs wordt structureel verkeersonderwijs gegeven, zowel theoretisch als praktisch. Alle kinderen moeten leren fietsen. Ouders moeten daarin nauw betrokken zijn; zij geven immers het voorbeeld voor hun kinderen.
  • Er moet extra aandacht voor de veilige inrichting van de gebieden rondom scholen komen.
  • Ouders moeten zoveel mogelijk worden gestimuleerd hun kinderen te voet of per fiets naar school te brengen. De parkeer- en verkeerschaos die ouders creëren is voor de kinderen zelf al erg gevaarlijk. Als ouders zelf hierin geen verandering brengen moeten maatregelen kunnen worden ingezet als parkeerverboden en het tijdelijk afsluiten van straten.
  • Er moet goede voorlichting komen voor bezoekers en toeristen van de stad over de spelregels in het Amsterdamse verkeer. 
  • Vrachtauto's moeten zoveel mogelijk geweerd worden uit de stad.
  • Autoverkeer moet verminderd worden, en straten in wijken moeten zo ingericht worden dat duidelijk is dat auto's te gast zijn.
  • De verkeersruimte moet overzichtelijk worden ingedeeld, daarbij moet verder worden gegaan met de inrichting van dertigkilometergebieden, die een grote bijdrage kunnen leveren aan de verkeersveiligheid. 
  • Het onveilige gedrag van sommige groepen (brom-)fietsers moet worden verbeterd: zonder verlichting rijden, over trottoirs fietsen, tegen het verkeer in rijden etc. zorgen voor onbegrip bij andere weggebruikers en ongelukken kunnen dan ook niet uitblijven. De ChristenUnie wil dat iedereen rekening met elkaar houdt in het verkeer, en denkt aan de medemens.
  • Verkeerslichten in de stad worden verder geoptimaliseerd zodat deze aansluiten op elkaar. Dit zorgt voor een constantere en vooral ook veiligere doorstroming van verkeersstromen.
  • Er moet in het verkeer streng gehandhaafd worden, met name op te hard rijden (zeker op woonerven), door rood rijden en geen voorrang verlenen.
  • Goederenvervoer en bouwverkeer moet zoveel mogelijk buiten de spits en haal- en brengtijden van school plaatsvinden, zodat confrontaties met bijvoorbeeld fietsende kinderen kan worden voorkomen. Ook bevordert deze maatregel de doorstroming.
Overige

De verkeersinfrastructuur is er voor het verkeer. Hinder en afsluiting voor evenementen moet zoveel mogelijk voorkomen worden. Er moeten duidelijke grenzen gesteld worden aan gebruik van de openbare ruimte voor commerciële doelen.
De ChristenUnie pleit voor het verder verzamelen en vrijgeven van data rondom het verkeer en de infrastructuur. Door het vrijgeven van correcte (real-time) data is het voor bedrijven en instanties als universiteiten mogelijk verdergaand onderzoek uit te voeren naar verkeersstromen rondom Amsterdam, om deze vervolgens te optimaliseren, en gebruikers te informeren.

 

Geef geloof een stem

De ChristenUnie is een partij van christenen voor alle mensen. Daarom heeft u in dit verkiezingsprogramma veel gelezen over aandacht voor kwetsbaren, duurzaamheid en betrokken Amsterdammers. Wij willen iets uitstralen en doorgeven van de liefde die God heeft voor deze wereld, voor Nederland, voor Amsterdam. Doe met ons mee. Geef geloof een stem!